Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , Bał się, wiedział, że gdy wejdzie, spotka go z dzikim triumfującym śmiechem i wpije się weń swymi oczyma, przebije go całego --- zabije... Bał się, wiedział, że gdy wejdzie, spotka go z dzikim, triumfującym śmiechem i wpije się weń swymi oczyma, przebije go całego --- zabije...
30 lipca 2020 16:33
Zmiana
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , I wtedy odwrócił się i zaczął pędzić, sam nie wiedząc dlaczego do swego domu, do swojej pracowni. I wtedy odwrócił się i zaczął pędzić, sam nie wiedząc dlaczego, do swego domu, do swojej pracowni.
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , Ale on szedł jakby ponad tym wszystkim, z dumną majestatyczną twarzą, jak gdyby oni i sława dla niego nie istnieli, a żyło tylko dzieło, w które został wpatrzony. Ale on szedł jakby ponad tym wszystkim, z dumną, majestatyczną twarzą, jak gdyby oni i sława dla niego nie istnieli, a żyło tylko dzieło, w które został wpatrzony.
30 lipca 2020 15:50
Zmiana
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , , Lekki letni wiaterek igrał jego włosami i rozwiewał je na kształt długich złotawych pasm... Lekki, letni wiaterek igrał jego włosami i rozwiewał je na kształt długich, złotawych pasm...
Teraz ujrzała przed oczami straszny obraz: widziała trup jakiś na pół zgniły, ale jeszcze do rozpoznania, w którym gnieździły się robaki, po jednej połowie nosa zgniłej pełzało robactwo i właziło w usta, wykrzywione jakby od bólu i wstrętu, tylko oczy jeszcze całe patrzyły ze straszną martwą zgrozą w nią, prosto w nią.
Teraz ujrzała przed oczami straszny obraz: widziała trup jakiś na pół zgniły, ale jeszcze do rozpoznania, w którym gnieździły się robaki, po jednej połowie nosa zgniłej pełzało robactwo i właziło w usta, wykrzywione jakby od bólu i wstrętu, tylko oczy jeszcze całe patrzyły ze straszną, martwą zgrozą w nią, prosto w nią.
Odgarnęła wolnym nieprzytomnym ruchem włosy w tył, które spadły jej na czoło, westchnęła głośno, głęboko, jakby nieświadomie, i podeszła automatycznie do okna.
Odgarnęła wolnym, nieprzytomnym ruchem włosy w tył, które spadły jej na czoło, westchnęła głośno, głęboko, jakby nieświadomie, i podeszła automatycznie do okna.
--- Nie, nie, nie odejdę; przecież ja tylko myślałam, że może tobie będzie lepiej, jeśli trochę zaśniesz, wszak tyś od trzech dni oka nie zmrużył... Antku, Antku, --- i, nagle opuszczając rękę, oparła łokcie o kolana, ukryła twarz w dłoniach i zmienionym nieprzytomnym głosem, szeptem prawie rzekła: --- Boże, co to będzie, co to będzie?!
--- Nie, nie, nie odejdę; przecież ja tylko myślałam, że może tobie będzie lepiej, jeśli trochę zaśniesz, wszak tyś od trzech dni oka nie zmrużył... Antku, Antku, --- i, nagle opuszczając rękę, oparła łokcie o kolana, ukryła twarz w dłoniach i zmienionym, nieprzytomnym głosem, szeptem prawie rzekła: --- Boże, co to będzie, co to będzie?!
--- Nie, nie, Marto --- rzekł cicho i słaby słabiuteńki, dziwnie smutny uśmiech przesunął się po jego męczeńskiej twarzy, a ręka jego wykonała na jej dłoni lekki bezsilny ruch pieszczoty.
--- Nie, nie, Marto --- rzekł cicho i słaby, słabiuteńki, dziwnie smutny uśmiech przesunął się po jego męczeńskiej twarzy, a ręka jego wykonała na jej dłoni lekki bezsilny ruch pieszczoty.
A tam, pośrodku morza, gdzie wicher najsilniej wieje, tam gdzie najbardziej dziką pieśń śpiewa, tam na wielkiej rozbujałej przestrzeni płynie jedno nagie zakrwawione serce.
A tam, pośrodku morza, gdzie wicher najsilniej wieje, tam gdzie najbardziej dziką pieśń śpiewa, tam na wielkiej rozbujałej przestrzeni płynie jedno nagie, zakrwawione serce.
,,Jam źródło wszechżycia i żywioł największy, pan istnienia" --- mówi patetycznym głosem wielka czarna fala i majestatycznie rozlega się po morzu hen daleko.
,,Jam źródło wszechżycia i żywioł największy, pan istnienia" --- mówi patetycznym głosem wielka, czarna fala i majestatycznie rozlega się po morzu hen daleko.
Asta, trochę jeszcze osłabiona, leżała na werandzie, przykryta długim białym szalem, a on siedział przy niej i z bezbrzeżnie szczęśliwym uśmiechem patrzył na nią.
Asta, trochę jeszcze osłabiona, leżała na werandzie, przykryta długim, białym szalem, a on siedział przy niej i z bezbrzeżnie szczęśliwym uśmiechem patrzył na nią.
Można ją było widzieć wtedy, jak przez cały dzień błądziła po polach lekkim motylowym krokiem, rytmicznie kołysząc się. Można ją było widzieć wtedy, jak przez cały dzień błądziła po polach lekkim, motylowym krokiem, rytmicznie kołysząc się.
Rok temu, jak nieprzytomny, zaczął biegać po pokoju, wyrywając sobie włosy z głowy i rycząc wniebogłosy z bólu...
30 lipca 2020 14:03
Zmiana
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , Ale ręka na jego głowie jeszcze mocniej się opiera i zimne sztywne palce ciaśniej obejmują jego szyję. Ale ręka na jego głowie jeszcze mocniej się opiera i zimne, sztywne palce ciaśniej obejmują jego szyję.
Widzi przed sobą blade, wykrzywione usta, wykrzywione w nadludzkim cierpieniu i widzi przed sobą z namacalną wyrazistością jedną... kroplę krwi martwej, stężałej w kącie ust...
Widzi przed sobą blade, wykrzywione usta, wykrzywione w nadludzkim cierpieniu i widzi przed sobą z namacalną wyrazistością jedną... kroplę krwi martwej, stężałej w kącie ust...
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , Wloką się jednostajnym zmęczonym krokiem, powłóczyste ich szaty posuwają się wolno naprzód z jednostajnym szelestem; Wloką się jednostajnym, zmęczonym krokiem, powłóczyste ich szaty posuwają się wolno naprzód z jednostajnym szelestem;
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , Zdarzało się, że nagłym ruchem zarzucał ręce na grób i wybuchał długim rozpacznym płaczem. Zdarzało się, że nagłym ruchem zarzucał ręce na grób i wybuchał długim, rozpacznym płaczem.
Kalkowska, Głód życia użytkownik:
Marta Wachowicz
<wachowiczm0 na gmail kropka com>
dodano , Ujrzał wyraźnie sztywną, wyciągniętą postać starej kobiety z osłupiałymi martwymi oczyma. Ujrzał wyraźnie sztywną, wyciągniętą postać starej kobiety z osłupiałymi, martwymi oczyma.
