Żuławski, Jerzy Z czary młodości Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zulawski-z-czary-mlodosci Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947 Domena publiczna - Jerzy Żuławski zm. 1915 1985 xml text text 2013-01-11 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2454.jpg Viv goes surfing!, kevin dooley@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2454 DCC 6MC 1DTP 3MP Jerzy Żuławski Poprawiono błąd źródła: czasy -> czaszy. Nie uwspółcześniano interpunkcji. ,,Z czary młodości" (z powodu tomu poezji Miriama) Niektórzy czarę życia cisną do ust długo, / a młodzieńczych «upojeń» rozkoszne ułudy / w serce, w duszę wciągają srebrną pieśni strugą, / gdy zaś na dnie się «męty» odnajdą i brudy, / umieją «pojednaniem» pozabliźniać rany... Obraz świata, Głód, LosJam swą czarę wziął w ręce, ach! --- dziecinne prawie! / I namiętniem się rzucił pić sok z niej czerpany, / i upiłem się rychło, i śniłem na jawie / słońce w niebie bez chmury i wicher na morzu, / koni tabun na stepie i płonące puszcze, / gromy grzmiące na czarnym chmur wilgotnych łożu / i dłoń anioła, która znojne czoło muszczemuszcze --- dziś popr.: muska; od muskać: lekko dotykać, dotykać w przelocie.. Nie wiem, byłoż w mej czarze nie dość czyste wino, / czylim nadto ją szybko wychyliłczylim (...) ją (...) wychylił --- konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li- oraz ruchomą końcówką czasownika; czy ją wychyliłem. aż do dna: / dziś upojeń zachwyty w gąszczu mętów giną, / a dusza moja ciągle głodna, głodna, głodna! Sen jam jeden miał tylko, potężny lecz krótki. / Błysnął, zagrzmiał i przepadł w przestworzach bez końca; / chorym z niego się zbudziłchorym (...) się zbudził --- konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika i szykiem przestawnym; zbudziłem się chory. na bole i smutki, / na długie, blade, mgliste dnie bez blasku słońca. TruciznaMętów dużo w pucharze i długo je piję, / myśl już od nich zgorzkniała i zatruta dusza --- / a wciąż jeszcze wąż jadu do ust mi się wije, / pali piersi gorączką i czaszkę wysusza! Czasem chciałbym roztrzaskać ową czaszę złotą, / o gruz rzucić, o skałę, w proch i pył i w błoto, / ale koło jej brzegów owiązane palce / tak się zgięły kurczowo, że jej puścić nie chcą, / a ze środka wstające zwątpienia padalce / tak me usta spieczone śliskim ciałem łechcą, / że mi trudno się rozstać z trucizną i jadem / z obliczem potworu w złotej czaszy bladem! O! mnie nie żal tej czary wystygłej i próżnej / soków, które by czyste upojenie dały, / próżnej soków, co życie by mi świeże wlały; / ale nie chcę, by świat mi był choć kroplą dłużny / wszystkich cierpień, co fatum w mój kielich włożyło --- / nie chcę od nich spokojną bronić się mogiłą! Kiedy obłęd już myśl mą do reszty omami / i po kropli ostatniej czara będzie pusta, / brzeg jej wtedy wściekłymi pokąsam zębami, / potem własne rozgryzę i rozkrwawię usta, / krwi swej w czarę nasączę i krew swą wypiję, / bom spragniony i głodny dopóki tu żyję!