Zbierzchowski, Henryk Wicher rozpętany Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wicher-rozpetany Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947 Domena publiczna - Henryk Zbierzchowski zm. 1942 2012 xml text text 2012-12-28 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2031.jpg Sky symphony, kevin dooley@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2031 Henryk Zbierzchowski Impresye Wicher rozpętany Uwspółcześniono pisownię łączną / rozdzielną: zwolna > z wolna; wkrąg > w krąg. Uwspółcześniono interpunkcję - dodano przecinek przed wołaczem: grajcie mi, moce ziemi. Nikt nie zgadnie, jak i kiedy przyszedł na ten świat,/ Czy po falach księżycowych z gwiazd na ziemię spadł,/ Czy się podniósł z bagien leśnych i zmurszałych den,/ Gdzie na wodnych traw podłożu zmógł go długi sen,/ Czy go zrodził bór, co nocą w czarnych głębiach huczy,/ Czy ten ugór martwy, siny, gdzie się Rozpacz włóczy. Przypadł cicho w trawy śpiące i jak martwy legł,/ Objął w uścisk boru mroczny, skamieniały brzeg,/ Las drgnął tylko, tak jak człowiek zbudzony ze snu,/ Kilka liści spadło z wolna na podłoże mchu,/ Szmer poleciał w górę --- w górę: ponad mroczną tonią/ Słychać w ciszy szelest skrzydeł i gwiazdy gdzieś dzwonią. I rozbudził naprzód tłumnie wszystkie trawy łąk;/ Fala kłosów kołysanych rozlewa się w krąg,/ Coraz dalej, coraz szerzej płynie szmerów chór,/ Aż uderza huczną falą o uśpiony bór./ LasPochwyciły hasło wiatru dęby, sosny, jodły ---/ Las i łąka wzniosły w niebo przedwieczorne modły. A szumże mi --- szum melodio przebudzonych drzew!/ Chłonę w siebie niby w muszlę ten rozgłośny śpiew./ Jakiś dech rozpiera piersi --- hen w gwiaździsty łan/ Rzucam myśli, dźwięki, słowa w rozhukany tan,/ I pieśń śpiewam --- taką górną, wielką, niepojętą.../ Czuwaj duszo! Już się zbliża tajemnicze święto! Wicher porwał się jak wściekły z wąwozów i traw,/ Wzburzył do dna i zamącił śpiący leśny staw,/ Rozbił brudną smugę wody o skalisty zrąb,/ jak kula wpadł znienacka w ciemną boru głąb./ Cicho... cicho... jakieś drganie po drzewach się włóczy,/ Tylko w głębiach coś się kłębi, przewala i huczy! DrzewoWypadł z gąszczy taki mocny, potężny i zły,/ Strącił z włosów rozwichrzonych gałęzie i mchy,/ Obtarł cielsko o murawę, wyprężył się, wzrósł/ I pochwycił w obręcz wirów kępę białych brzóz./ Hej! deszcz liści wątłych, srebrnych, z wiatrem leci... leci.../ «Zmiłuj, zmiłuj się nad nami!» --- szeplenią jak dzieci... Potem wstrząsnął wierzby chore, zdarł gałęzi pęk,/ W próchnie drzewa wstaje cicho jakiś szklany jęk,/ Pręty tłuką się o siebie, szara kora drży,/ A po liściach spływa woda niby brudne łzy./ Drzewa wiją się i jęczą w beznadziejnej walce/ I do nieba wyciągają pokurczone palce. WiatrDuszo! duszo! skądże w tobie taka wielka moc,/ Żeś zbudziła wiatr uśpiony w tę przeklętą noc,/ Że się podniósł z bagien leśnych i zmurszałych den,/ Gdzie na wodnych traw podłożu zmógł go długi sen,/ Że go zrodził bór, co nocą w tajnych głębiach huczy,/ I ten ugór martwy, siny, gdzie się Rozpacz włóczy. Hej! grajcie mi, moce ziemi --- bom wielki --- bom Pan!/ Cisnę gwiazdy jednym rzutem w rozhukany tan,/ Będę pieścił słuch łoskotem spadających brył,/ Cały w oczach płomienisty od nadmiaru sił,/ I zaśpiewam pieśń ogromną, górną, niepojętą:/ Duszo! duszo! wielkie święto! --- tajemnicze święto!... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nikt nie zgadnie, jak i kiedy zamarł po nim ślad,/ Czy po falach księżycowych hen na gwiazdy spadł,/ Czy powrócił do uroczysk i zmurszałych den,/ Gdzie na wodnych traw podłożu zmógł go ciężki sen,/ Czy go wchłonął bór, co nocą w czarnych głębiach huczy,/ Czy ten ugór martwy, siny, gdzie się Rozpacz włóczy!