Zbierzchowski, Henryk 2014-09-09 2013 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-noc-swietojanska/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Henryk Zbierzchowski zm. 1942 Henryk Zbierzchowski, Impresye, nakł. Księgarni D.E. Friedleina, Kraków 1902. http://pl.wikisource.org/wiki/Impresye_%28Zbierzchowski%29/Noc_%C5%9Bwi%C4%99toja%C5%84ska Wiersz Modernizm Liryka Noc świętojańska 0.3 text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3915649375_bbb92fb0e8_o.jpg remaining, Robb North, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4434 Henryk Zbierzchowski Impresye Noc świętojańska Idzie Sobotównej. Niech wszystko będzie ciche i bezgłośne, / Jak leśnych jezior zaklęta bajeczność, / Niech wszystko będzie jasne, jak łzy rośne, / Kiedy w nich miesiąc rozkocha się srebrny, / Niech wszystko będzie nieznane, jak wieczność, / Święte, jak duszy jakiś wzlot podniebny, / Niech wszystko będzie ciche i bezgłośne! Zaczną się noce ciche, świętojańskie, / Kiedy się księżyc na liściach rozświetli --- / Z karczmy, gdzie gody lud obchodzi pańskie, / Leci głos jasny skrzypiec i basetli, / Potrząsa w drodze falę żyta ciemną/ I echem wpada w boru toń tajemną. Co to? zkąd dźwięk ten, co skonał tak z cicha? / Czy śpiąca ziemia przez sen tak oddycha, / Czy noc tak cudnie przemówiła gwiezdna, / Że jakiś urok w jej głębiach się ziści? / Kwiaty otwarły niespokojne oczy, / A blask miesięczny przedarłszy gąszcz liści, / Zapalił nagle leśne uroczysko,/ Wywroty pienne i jezioro bez dna, / Gdzie wieczna ciemność po falach się toczy. Patrz! w dziuple brzozy, coś jak oczy błyska, / Patrz! pajęczyny świecą jak obrączki, / A pień spróchniały, jak leśny kaganiec, / Błędne ogniki wzięły się za rączki/ I w mrokach dziwny rozpoczęły taniec. / A na mchach leśnych cudownie się złoci/ Zaklęty czarem, złoty kwiat paproci... O pani moja jasna! o królewno! / Ukoję ciebie moją zwrotką śpiewną, / Życie ci czarem bajecznym rozzłocę, / W te jasne, złote, świętojańskie noce! / W ciszy uroczysk, w łzach miesięcznych, lśniących, / Wśród drzew srebrzystych --- tęczowych pajęczyn, / Wśród błędnych ogni i ech konających/ Prześnimy chwile cudowne zaręczyn... Niech wszystko będzie ciche i bezgłośne, / Jak leśnych jezior zaklęta bajeczność, / Niech wszystko będzie jasne, jak łzy rośne, / Kiedy w nich miesiąc rozkocha się srebrny, / Niech wszystko będzie nieznane, jak wieczność, / Święte, jak duszy jakiś wzlot podniebny, / Niech wszystko będzie ciche i bezgłośne!