Zbierzchowski, Henryk 2014-09-04 2013 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-do-gwiazd pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Henryk Zbierzchowski zm. 1942 Henryk Zbierzchowski, Impresye, nakł. Księgarni D.E. Friedleina, Kraków 1902. http://pl.wikisource.org/wiki/Impresye_%28Zbierzchowski%29/Do_gwiazd Wiersz Modernizm Liryka 0.3 Do gwiazd text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/11786291573_b4721e6cf0_k.jpg Stourdawn09120106, Richard Szwejkowski, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4421 Henryk Zbierzchowski Impresye Do gwiazd P. Maryi i Cecylii B. Chrystusa umęczone ciało, / Nad którem cicho szumiały/ Ścięte gałązki jodły/ Od blasków świec i dymu kadzideł/ Dziwnie zżółkło i ściemniało... / A ludu żarliwe modły/ Z cichym szelestem poruszanych skrzydeł, / Jak obłok przez chwilę w powietrzu się chwiały. / Aż zawisłszy pod łukiem sklepienia, / Nieruchomie --- stężały. / I była chwila wielkiego milczenia/ W tem zachwyceniu dusz nadziemnem, / Tylko na dworze brzoza umarła/ Z szemraniem tajemnem, / Zwiędłemi gałązkami o ścianę się tarła... / --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- Resurrexit! huknęły wielkie dzwony, / A na to hasło/ Pięć małych dzwonków przeraźliwie wrzasło/ Zbitą gromadą... / I grają zrodzone z spiżu tony, / Porwane wichru zawrotną falą, / Pełzają po szczytach gór i borów, / Aż wkońcu się kładą/ Na wyciągniętą dal ugorów/ I gasną w trawach siną pochłonięte dalą... / --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- Mrok już zapadał... / Od sinych borów uroczysk i gór/ Zwolna, tajemnie się skradał. / Na ziemi długie kładły się cienie/ Od chmur, / Co zbierały się groźnie na nieboskłonie. I tylko w jednem miejscu słońce zachodzące/ Złotem i purpurą lśniące/ Przedarło wyłom w chmur czarnej oponie/ I takie cudne powstało jaśnienie/ W tej nieba stronie, / Jakby daleko... w błękitach tam, / Gdzie chmur opona przedarła się szara, / Druga się jakaś spełniała ofiara... / I czułem wówczas, jak stopiona w ciszy/ Wzleciała dusza moja z tych padołów/ Do rozpiętego w górze nieboskłonu/ Z palcem na ustach... czy za błękitami/ Chociaż słabego echa nie usłyszy/ Z tych cudnych dźwięków niebieskiego dzwonu, / Kołysanego rękami/ Aniołów... /