Zawistowska, Kazimiera Tobie Dug, Katarzyna Rawska, Aneta Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zawistowska-tobie Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Kazimiera Zawistowska zm. 1902 1973 xml text text 2013-01-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/7633335440_1db84d29fd_o.jpg Eyes - Steve.© -, Steve C, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4043 DCA.WL-ER 3MN Kazimiera Zawistowska Tobie Młodość, MiłośćKocham ciebie, bo wracasz ty mi wiosnę złotą/ Mej młodości i jasne powracasz miraże;/ Twój cień trwa przy mnie niby wierne straże,/ Twój cień, mej duszy przywołań tęsknotą. Ucieczka, Marzenie, RozkoszNiechajże więc ramiona twoje mnie oplotą!/ Zasłoń oczy --- dziś w przyszłość nie chcę patrzeć ciemną!/ Niech zapomnę, że życie za mną i przede mną,/ Niech zapomnę o wszystkim, co nie jest pieszczotą. Oko, WzrokTak dziś ciemno i zimno... daj mi swoje oczy!/ Niechaj one rozwidnią marzenia ogrody ---/ Tam dźwięk, złoto, purpura, alabastrów schody/ I korowód weselny barwi się tęczowo! Tak dziś ciemno i zimno... nad mą biedną głową,/ Sny się snują złowrogie... Daj mi swoje oczy! SenDaj mi sny swoje --- daj ten sen skrzydlaty/ O mnie prześniony --- ja chcę duszę własną/ W jego zwierciedle ujrzeć cichą, jasną,/ Rozkołysaną jak mgły srebrnej kwiaty. Wprowadź mnie jeszcze w krysztalne zaświaty,/ A tam, twą dłonią poruszone smutnie,/ Wspomnienia, RozstanieNiech się rozdźwięczą wszystkie ścichłe lutnie/ W ów akord, nagle zerwany przed laty... Wówczas mnie ujrzysz raz jeszcze wyśnioną,/ Raz jeszcze wszystkie pogasłe w ukryciu/ Perły mej duszy tęczowo zapłoną --- I jedną cudną dam ci chwilę w życiu,/ Chwilę jedyną --- bo potem w noc ciemną/ Pójdę, byś nigdy nie spotkał się ze mną.