Zawistowska, Kazimiera Epitaphium Sekuła, Aleksandra Boy-Żeleński, Tadeusz Żak, Agnieszka Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Żak, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zawistowska-epitaphium/ Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Kazimiera Zawistowska zm. 1902 1973 xml text text 2014-11-18 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/9642732593_407dba21a1_k.jpg Common Poppy (Papaver rhoeas), Peter aka anemoneprojectors, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3700 DCA 1DTP 3MN DCA.WL-ER Kazimiera Zawistowska Epitaphiumepitaphium (łac., z gr.) --- napis na nagrobku. Kwiaty, Wspomnienia, Tęsknota, Pocałunek, KochanekO maków purpurowych, kraśnych maków kwiecie!/ O usta całowane, drogie usta twoje!/ Złote życia na oścież otwarte podwoje,/ Słońce! Słońce w upalnym rozgorzałe lecie! Słońce, słońce! I maków purpurowych kwiecie!/ Pszennych łanów poszumy, pszczół grające roje!/ I usta całowane, drogie usta twoje,/ I w lipowych alejach kwietniane zamiecie! Harfo wspomnień! twe struny z rdzy krwawych korali/ Dłoń moja dziś otrząsa, ogrzewa, rozzłaca,/ Lecz melodia ta dawna, słoneczna nie wraca, Tylko motyw tęsknoty snuje się i żali.../ A ścichłe, obumarłe, jak cmentarni stróże,/ Więdną maki w królewskiej, zszarpanej purpurze.