Kasprowicz, Jan Na lodowcach Aletschu http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp-na-lodowcach-aletschu http://polona.pl/item/494421/3/ Jan Kasprowicz, Krzak dzikiej róży, Towarzystwo Wydawnicze, Lwów, 1898 Domena publiczna - Jan Kasprowicz zm. 1926 1997 xml text text 2008-12-29 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6764.jpg "Z Alp" - krajobraz górski z potokiem, Marian Wawrzeniecki (1863-1943), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6764 Jan Kasprowicz Z wichrów i hal, Z Alp Na lodowcach Aletschu Towarzyszowi podróży,/ dr. J. Czerniakowi. I Bóg, GóraŚniegu i lodu srebrzyste bezmiary,/ Wśród nich, jak wyspy, straszne sterczą złomy;/ W górze niebieskich kryształów ogromy,/ Rozpłomienione słonecznemi żary. Fioletowe zniknęły opary ---/ I wzrok nasz, cudów przedwieku łakomy,/ Ma tuż w nagości dziewiczej widomy/ Znak bożej siły, źródło wielkiej wiary. I z ciał tych naszych, zawisłych bezwładnie/ Na opoczystych urwiskach, ulata/ Duch, zachwycony, nad śnieżne przestworze --- Nad czarne szczyty, śmiejące się zdradnie/ Obliczem z lodu, i klęka w pokorze/ Gdzieś przed nieznanym źródłem tego świata. II Milczący szliśmy zamarzłym dunajem,/ W skok przekraczając kotliny bezdenne,/ Bramice śmierci dla człeka, promienne/ Wrótnie żywota dla tych sił, co wzajem Zwalczają siebie, wieczyste a plenneplenne --- dające plon; płodne./ W zmian nieskończoność. Nad tych lodów krajem,/ Nad tą kuźnicą drzemią szczyty senne,/ Ciche, błyszczące. I my błędni stajemstajem --- stajemy (forma skrócona). Z dziwu i słuch nasz tężymy w tej ciszy/ Głębie bezmierne. Duch, Strach, StworzenieI patrz! duch nasz słyszy/ Onego Ducha, co miał moc, by w tumytum --- staropolskie określenie katedry lub kolegiaty., Nieb sięgające, pospiętrzać opoki.../ Strach !... Czy nie zerwą dziś się jego szumy,/ By świat ten wkoło zwalić, strącić w mroki?!... III Spoza gór czarnych, zza śnieżnych przełęczy/ Szum dolatuje: O lodów pokłady,/ O skalne zręby łamią się kaskady,/ A tam! --- lawina głuchym hukiem jęczy. Ach! szum ten duszę przygniata i męczy:/ Nie zwykła ona chadzać tymi ślady.../ RoślinyLecz patrz! u stóp się macierzanka wdzięczy/ W mchach, których głaźne nie pocięły grady. A tu --- rumianek naszych pól... I z drogi/ Straszliwej grozy, przejmującej trwogi/ Dusza na skrzydłach znużonych uchodzi W kraj łąk i lasów rodzinnych. Lecz błogi/ Sen rychło rzuca i wraz z Śmiercią brodzi/ W kaskad, przepadlisk i lawin powodzi.