Kasprowicz, Jan Jezioro Maerjelen http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp-jezioro-maerjelen http://polona.pl/item/494421/3/ Jan Kasprowicz, Krzak dzikiej róży, Towarzystwo Wydawnicze, Lwów, 1898 Domena publiczna - Jan Kasprowicz zm. 1926 1997 xml text text 2008-12-29 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6764.jpg "Z Alp" - krajobraz górski z potokiem, Marian Wawrzeniecki (1863-1943), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6764 Jan Kasprowicz Z wichrów i hal, Z Alp Jezioro Maerjelen I Duch, Woda, ZaświatyZ szczytu patrzałem na twe zimne tonie,/ Na nieruchomą zieleń twych przezroczy,/ Lśniących, jak smaragd, w olbrzymiej koronie/ Wirchów lodowych i piarżystych zboczypiarżystych --- takich, u stóp których utworzyły się piargi, czyli rumowiska skalne.. O Maerjelen! niebo wokrąg płonie,/ Całe w ozdobie płomiennych warkoczy,/ A na błękitnym twych głębin wygonie/ Stado kier białych w cichej fali broczy. Na Wyspie Zmarłych snaćsnać --- starop. przecież, podobno. jest kryształ taki,/ Gdzie dusze, wziąwszy rozbrat z znojną ziemią,/ Zmywają z siebie doczesność i potem, Wielkich tajemnic przeniknąwszy szlaki,/ Dla ciał zamknięte, jak łabędzie drzemią,/ Oszołomione swym nowym żywotem. II Cisza, Nieśmiertelność, ŚmierćPrzedziwna cisza... Ni wiew nie zawionie,/ Żwir się po graniach czarniawych nie stoczy,/ Śnieg w tę spokoju milczącą harmonię/ Z hukiem z swej paszczy nie wypadnie smoczej. Czułem, że skryta gdzieś w przestworów łonie/ Śmierć, na twej tafli magicznymi oczy/ Spoczywająca, i me ciepłe skronie/ Otula z wolna chłodem swych zamroczy. Sen, WizjaI zdało mi się, że to ziemskie życie,/ Kiedym tak patrzał w twe nieme zwierciadło,/ Niby strzęp jaki ze mnie już opadło, Żem jedną z kier tych, co na twojej płycie,/ Od gleczerowychgleczerowych --- lodowcowych (z niem. der Gletscher --- lodowiec). urwane wybrzeży,/ Śnią w swojej czystej, nieśmiertelnej śnieży. III Głębie przestworu w błękitnej oponie ---/ Ni jednej chmurki wędrowiec nie zoczyzoczyć --- zobaczyć.;/ Słońce, wpatrzone w to ciszy ustronie,/ Snać swego kręgu z miejsca nie potoczy. Rajską za sobą wiodąc eudemonięeudemonia (gr.) --- stan najwyższego szczęścia (w tym znaczeniu słowo to występuje jako termin filoz.), uspokojenia, spełnienia, pomyślności.,/ Niezmierną dalą ciężka senność kroczy:/ Lodowe szczyty śnią na nieboskłonie,/ Bór nadrodański śni w fioletów mroczy. Duch, NaturaTajemnym blaskiem Maerjelen się mieni,/ Gładkie, milczące, ujęte, jak w ramy,/ W skał i gleczeru spadziste krawędzie... Dusza się kąpie w lustrzanej zieleni,/ A kry te białe, bez skazy i plamy,/ Drzemią, jak śnieżne, uśpione łabędzie.