Wyspiański, Stanisław Wesoły jestem, wesoły Dug, Katarzyna Rawska, Aneta Niedziałkowska, Marta Kowska, Karolina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wyspianski-wesoly-jestem-wesoly Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Stanisław Wyspiański zm. 1907 1978 xml text text 2013-01-14 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4115.jpg St Ives boat peeling paint texture - free to use, Carolyn Saxby | Love Stitching Red@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4115 DCC 1DTP 3MP Stanisław Wyspiański Wesoły jestem, wesołyWesoły jestem, wesoły --- list pisany do Adama Chmiela [historyk sztuki, żył w latach 1865--1934 --- red. WL.] z Bad-Hall [uzdrowiska w Austrii --- red. WL.] w sierpniu 1905; nazajutrz po śmierci poety ogłoszony w ,,Czasie". Wiersz ten przesłał Wyspiański A. Chmielowi w odpowiedzi na zapytanie o zdrowie. Radość, Wiosna, JesieńWesoły jestem, wesoły,/ i śmieję się do łez;/ choć jesień już na poły,/ kwitnący czuję bez. Wesoły jestem, jaryjary (daw.) --- dziarski.,/ choć idą czasy burz; ---/ widzę z otuchą wiary/ kwitnących ogród róż. Trup, DuchWesoły jestem, świeży --- --- ---/ --- cóż to? na marachmary --- podwyższenie, na którym stawia się trumnę. trup?/ To ciało tylko leży,/ lecz duch jak ognia słup. Młodość, WolnośćWesoły jestem, młody,/ już zbywam zbytnich piór,/ już idę w krąg swobody,/ już słyszę gwiezdny chór. Już słyszę, biją dzwony/ wysoko w niebios strop ---/ trup dawno pogrzebiony ---/ duch niesie pełny snop. Śmierć, Dusza, CiałoAch, któryż jestem żywy,/ czy ten, co leci wzwyż,/ czy ten, co zmarł szczęśliwy,/ ściskając w dłoni krzyż? Czy ten, co skrzydeł loty/ przez żywot miał związane,/ czy ten, co ciska groty/ o krzemień gwiazd krzesane? Czy ten, co legł przykryty/ kiramikir --- czarny żałobny materiał, którym okrywana jest trumna podczas pogrzebu. i całunem,/ czy ten, co mija szczyty/ i drogę tnie piorunem? Sąd OstatecznyCzy ten, co legnie zmożon/ przed świątyń własnym progiem,/ czy ten, co niezatrwożon/ na Sąd ma stanąć z Bogiem? SiłaO, chcą ode mnie, chcą,/ by hart był zawsze w sile,/ by wciąż ich wzruszał łzą,/ podniosłą łzą na chwilę. By hart był w dźwięku słów,/ by jęk był pełen siły,/ by dreszczem wstrząsnął znów/ i żywych i mogiły. RozstanieLecz nie spostrzegli snaćsnać (starop.) --- tu: zapewne, może./ żem dość już chyba gadał,/ by siłę Chóru znać,/ by Chór mi odpowiadał. Więc dzisiaj muszę rzec/ tym, co w mym Chórze żyli,/ niech wiersze rzucą w piec,/ bo oni się --- --- gapili.