Wyspiański, Stanisław [tym, że krótką chwilę] Dug, Katarzyna Choromańska, Paulina Niedziałkowska, Marta Dubielecka, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Elizy Hetkowskiej. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.". http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wyspianski-tym-ze-krotka-chwile/ Stanisław Wyspiański, Pisma pośmiertne, II. Wiersze, fragmenty dramatyczne, uwagi, Kraków 1910. Domena publiczna - Stanisław Wyspiański zm. 1907 1978 xml text text 2013-01-14 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4100.jpg boule-baroque, ozalee.fr@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4100 DCC 1DTP 3MP Poniższy wiersz nie został opublikowany za życia Wyspiańskiego. Redaktor wydania, na którym oparta jest wersja Wolnych Lektur (Pisma pośmiertne, II; Kraków 1910), korzystał między innymi z rękopisów artysty, które okazały się być częściowo nieczytelne. Występujące w wierszu fragmenty wykropkowane i ujęte w klamry oznaczają miejsca budzące wątpliwości lub takie, których w ogóle nie udało się rozczytać. Stanisław Wyspiański [tym, że krótką chwilęTym, że krótką chwilę --- wiersz powstał w Korabnikach pod Krakowem na przełomie 1888--1889 r.] tym, że krótką chwilę/ tylko... jam na cię tak mile/ patrzał i za uśmiechem twoim gonił śmiało,/ za ciemnych oczu twoich przyzwoleniem/ niedoczekaniem --- Kobieta, Wspomnienia, Urodaa skoro z pochyleniem/ głowy.../ zdało mi się, że słyszę ,,tak" z twoich usteczek,/ to zachwycony byłem tobą --- główką schyloną/ niby skromnie, zalotnie prawie --- cudnie okoloną/ splotami włosów kruczych --- jakąś wymodloną/ zdałaś mi się dziewczyną --- boską wymarzoną./ Pamiętam dzisiaj jeszcze --- żywo stoi w oczach/ ten obraz --- gdy wśród tłumów fali/ różnobarwnej ---Modlitwa i ona stała jasna cała,/ białością twarzy swej od innych odbijała,/ że mi się panią ludów tych wydała,/ że w górze nad nią w błękitów przestrzeniach/ widziałem wtedy --- jak anieli stali/ niebiescy --- co nad duszą jej czystą czuwali. ---/ I była chwila już --- gdy Pańskie ciało/ kapłan w ofierze podnosił ku niebu,/ mnogie chorągwie pochyliły lica/ i orły wiatru (wstrząsane?) tchnieniem/ igrały, słońca złocąc się promieniem ---/ spełnić się miało Pańskie objawienie/ i na świat zstąpił Bóg --- (...........)/ na ogłos dzwonków drżący --- pochylone/ głowy w modlitwie niemej pogrążone,/ myśl sięga nieba, gdzie Bogarodzica/ u tronu --- (...................................../ ........................................................./ .........................................................)/ Niewola...korzą się duchy miłości/ Błagając zwrotu wydartej wolności.