Wolska, Maryla Szara godzina Sekuła, Aleksandra Kotwica, Wojciech Rawska, Aneta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolska-szara-godzina Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Maryla Wolska zm. 1930 2001 xml text text 2014-12-05 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5532271725_82271804b0_o.jpg Rain bokeh, Kevin Dooley, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3772 DCC 1DTP 3MP 6MC Maryla Wolska Szara godzina Wieczór, Deszcz, Jesień, SmutekKrótkiego dnia znużone, senne światło kona,/ Krótkiego dnia, co z sobą nic nie przyniósł w dani,/ Kroplą w zamierzchłej czasu gasnący otchłani,/ Melancholia, TęsknotaSmutny jak rzecz bezcenna, swoja --- a stracona... Kończy się dzień dżdżu ciężkim umęczonym płaczem,/ Kończy się i w zmąconych odblaskach dogasa;/ Na mokry błękit nieba wyszedł znów zza lasa.../ Żal mi, choć nie wiem czemu, ani pomnę za czem. Coś w piersi mej się skarży jak pieśń niewygrana,/ Coś, co słów się domaga dzień cały, od rana,/ Coś, co myśl moją przędzą osnuwa mozolną... Nie wiem, co to --- lecz czuję, że mnie gnie tęsknota,/ Że się z tym dusza moja zmaga i szamota/ I że mówić mi o tym nie wolno --- nie wolno...