Wolny-Hamkało, Agnieszka wiersz o końcu lata Kozioł, Paweł Szejko, Jan Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolny-hamkalo-wiersz-o-koncu-lata Agnieszka Wolny-Hamkało, Nikon i Leica, Wydawnictwo Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, Poznań 2010. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-20 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5776.jpg Vintage camera, Yevgeniy Shpika@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5776 Agnieszka Wolny-Hamkało Nikon i Leica wiersz o końcu lata Mieszka obok ciebie/ nie musisz iść na nią do kina. Raz się zachowuje jak banda, a raz/ ociąga jak dziecko posłane do łóżka. Miałeś z nią twardy romans/ jak głosi notesik. Wcześniej nazywałeś kobiety ,,historiami",/ teraz chcesz mieć ją pod ręką. Odkąd wiesz, że smakuje/ słoną wodą z Palaikastro, krwią z wargi rozbitej na szlaku/ czarnym nad rzeką Obrą w pobliżu Empiku./ Czasem chciałbyś ją podpiąć do prądu pobujać na chama lub zamknąć w kołysce/ rdzy, zakleić ją cieniem do powiek, odmówić rui i kazać podziwiać/ jak idziesz na całość z jej szminką. I nigdy tak całkiem nie wiesz, czy się/ tym razem nad wami zlituje kultura czy geografia. A może ten łzawy anioł/ co tam przychodzi nocami i pyta: już?