Korab-Brzozowski, Wincenty Świetlanej pamięci brata mojego Stanisława poświęcam Sekuła, Aleksandra Dubielecka, Paulina Boy-Żeleński, Tadeusz Rawska, Aneta Modrzejewski, Emanuel Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów Łukasza Jachowicza. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wincenty-korab-brzozowski-swietlanej-pamieci-brata-mojego-stanislawa-poswiecam Młoda Polska. Wybór poezyj, oprac. Tadeusz Boy-Żeleński, wyd. drugie, Wydawnictwo Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, Wrocław 1947. Domena publiczna - Wincenty Brzozowski zm. 1941 2012 xml text text 2014-01-15 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3512875981_dca84486c2_o.jpg Just Jump!, Sudhamshu Hebbar, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3636 Poezja DCC 1DTP 3MP Wincenty Korab-Brzozowski Świetlanej pamięci brata mojego Stanisława poświęcam SamotnikOdjechał, a po sobie zostawił wspomnienie/ Przykre --- gadów ohydnych pełzające ślady./ Bliscy powiedzą o nim trwożnie: «Był on blady,/ A w jego głowie drzewo zła miało korzenie». Nikt go nie mógł ukochać: mętne tajemnice/ Szumiały w jego serca purpurowej jamie.../ Na swym czole miał głuche, kainowe znamię,/ A jego oczy smętne były, jak księżyce... Zwykle milczał; lecz kiedy mówił, spod kurzawy/ Ciemnych pojęć, słuch łowił, przerażon do głębi./ Namiętny, w ciężkiej ciszy, ostry krzyk jastrzębi,/ A wzrok dojrzał lecący puch z gołębic, krwawy... Wszyscy odeń stronili, nie mając ochoty/ Być w kręgach jego myśli; więc, w kącie komnaty,/ Sam jeden ze swym cieniem, dziwne poematy/ Układał, pisząc węglem smutku i zgryzoty... Z domu wychodził rzadko --- o słońca zachodzie,/ I w parku szedł, wśród kwiatów, pełen zimnej pychy;/ A rzędy drzew, w alejach, mruczały jak mnichy/ Egzorcyzmy, zgadując, że Złośnik w ogrodzie... Noce miał niespokojne; szeptał: «O SezamiSezami --- magiczna formuła pojawiająca się w opowieści o Ali Babie i czterdziestu rozbójnikach z Baśni z tysiąca i jednej nocy, w pierwszym tłumaczeniu na języki europejskie z pocz. XVIII w., francuskim, brzmi ono: ,,Sésame, ouvre-toi" , czyli: ,,Sezamie otwórz się"./ Dusz naszych, odsłoń skarbów twych złote kobierce!...»/ A potem krzyczał, raniąc jakieś Dobre Serce,/ I wielkie groby kopał i łkał nad grobami... Odjechał, gdzieś daleko, na losy tułacze:/ Szczerą uczuli ulgę wszyscy z tej rozłąki,/ Otwarto śpiesznie okna, powiał podmuch z łąki/ I zmiótł ostałe po nim grzechy i rozpacze... Śmierć, Zaświaty, Pogrzeb, Samotnik, DuszaPrzed odjazdem napisał: «Żegnam! Za mą trumną/ Nikt z was pewnie nie pójdzie?... Żyłem wedle skruchy./ I tam, kędy się piętrzą Wielkich Gór łańcuchy/ Duch mój zapłonie świętą, ognistą kolumną!»