Wiedemann, Adam zbyt niska jakość umysłu żeby powiedzieć prawdę Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiedemann-zbyt-niska-jakosc-umyslu-zeby-powiedziec-prawde Adam Wiedemann, Samczyk, Obserwator, Poznań 1996. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5770.jpg The Colors of Sardinia, II., Jens Mayer@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5770 Adam Wiedemann Samczyk zbyt niska jakość umysłu żeby powiedzieć prawdę zbyt niska jakość umysłu żeby powiedzieć prawdęzbyt niska jakość umysłu żeby powiedzieć prawdę --- w wersji drukowanej pierwszy wers jest wytłuszczony i stanowi jednocześnie tytuł./ bezruch, nie ma się o co zaczepić, żaden powiew/ nie poruszy tych gałęzi, żadna twarz nie pokaże się/ w tych oknach, czasem ptak przeleci ale i tak bezruch,/ coś ciężkiego w żołądku i jeszcze to co położyło się/ koło mnie w czarnej kurtce skórzanej w czarnych/ butach doprawdy nie wiem co z tym zrobić ale nie da się/ tak całkiem nic i znowu mnie nie zrozumiecie/ ale znów się czuję całkiem zdruzgotany a dokoła/ zupełny bezruch żadnej nadziei na zmianę. jeśli/ światło to tylko dlatego że ktoś je zapomniał wyłączyć/ i niebawem to zrobi. słońce już wzeszło i nie wie/ co dalej. śliski pancerz. robactwo które jest we mnie./ buty które wstydzą się śmierdzieć. paznokcie schowane/ w jakich ciemnych czeluściach. może i zło ale tak naprawdę/ to żadne zło. dość żeby nie móc zasnąć nie dość żeby/ powiedzieć coś przezwyciężyć ten ponury nastrój/ ale jak długo można tak leżeć (właśnie: leżeć)/ i prosić (kogo? co?) o jakiś nagły niesamowity/ napływ kłamstwa które przecież nawet w okolicznościach/ wiecznych byłoby zupełnie nieprawdopodobne. Kraków, 22 listopada 1992