Wiedemann, Adam Sestina (IV) Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiedemann-sestina-iv Adam Wiedemann, Samczyk, Obserwator, Poznań 1996. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5770.jpg The Colors of Sardinia, II., Jens Mayer@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5770 Adam Wiedemann Samczyk Sestina (IV) ... tylko więźniowie (Szymborska) przybyłem tu lecz nie zaznałem spodziewanej czystości/ wiadomo autobusy dworcowe ubikacje jakie to wywołuje pragnienia/ cały świat nakierowuje się na to jedno dla czego zostawia się wszystko/ inne nawet gdy podróż sama zda się jedynym celem podróży/ cóż dorówna czystości jaką promienieje przyszłość/ zbrukana jeno śmiercią niechybną? oczywiście meble w domu moich rodziców zwykłe zresztą meble/ nie służące jednak niczemu prócz czystości/ na które starczy spojrzeć by zobaczyć przyszłość/ idealną wyrastającą ponad wszelakie pragnienia/ jak nieistnienie jak cisza morska pośrodku podróży/ stałość najdosłowniejsza chociaż mimo wszystko podległa upływowi czasu gdyż jak wszystko/ powleka się mgłą niepamięci tak meble/ kurząc się uczestniczą w naszej ziemskiej podróży/ niezdolne samodzielnie utrzymać się w czystości/ lecz przy odrobinie starania zdolne zaprezentować ją w pełni toteż pragnienia/ czystości wiecznej mają dzięki nim zapewnioną przyszłość niczym głodna kocica osacza nas przyszłość/ ziejąc pustką gdy teraźniejszość daje nam absolutnie wszystko/ my jednak zastraszeni wciąż swoje pragnienia/ ustawiamy w przyszłości niczym używane meble/ w nowiutkim mieszkaniu niezdolni zresztą niczym zbrukać jej czystości/ tak jak nie da się brudu uniknąć w podróży oto więc powróciwszy z dalekiej podróży/ mogłem jak stare portki zrzucić z siebie przyszłość/ znalazłszy się w krystalicznych objęciach czystości/ i jak w błysku iluminacji ujrzeć wszystko/ odbite w politurze którą lśniły meble/ tłumiąc we mnie potrzebę wszelkiego pragnienia tymczasem zatęskniłem do czystości swojego pragnienia/ które kombinezonem ochronnym było mi w podróży/ a teraz opadło ze mnie na smutne skonsternowane meble/ podczas gdy ja zacząłem obmyślać nową podróż nową przyszłość/ znów wierząc że pragnienie jest trutką na wszystko/ co jak wszy z brudu lęgnie się z nazbyt pielęgnowanej czystości i choć brudna jest przyszłość wszelakiej czystości/ czyste staje się wszystko pod szczotką pragnienia/ zrymowania w tym wersie mebli i podróży Grabów, 22 lipca 1994