Wiedemann, Adam *** (Dopiero pod prysznicem) Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Choromańska, Paulina Szejko, Jan Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiedemann-dopiero-pod-prysznicem Adam Wiedemann, Samczyk, Obserwator, Poznań 1996. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-18 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5770.jpg The Colors of Sardinia, II., Jens Mayer@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5770 Adam Wiedemann Samczyk *** (Dopiero pod prysznicem) Dopiero pod prysznicem w upiornie pustej (zalanej/ światłem jarzeniówek) wspólnej łazience uzyskałem pewność,/ że należało ten dzień zakończyć rozmową po francusku/ z tym chłopakiem kaleką, który swoim zjawieniem się w kuchni/ zakłócił nam cowieczorne liczenie pieniędzy i przeciąganą w nieskończoność herbatę./ Bo tymczasem, to zupełnie bez sensu, skonał tu na moich rękach Naruz Hosnani/ (a ty, Larry, jak tam, żyjesz jeszcze? i twój jedyny sweter/ zapinany na zamek błyskawiczny, czyżby leżał już tylko/ w mojej szafce na stare czasopisma [a ta szafka?!]),/ a, doprawdy, ta śmierć, po której poszedłem się wykąpać,/ zmyć z siebie ten deszcz, jeszcze belgijski, wcale nie musiała/ nastąpić właśnie tutaj, tkwi teraz we mnie zupełnie niepotrzebna:/ całkiem jak ja, siedzący tutaj teraz, nie porównany z nikim/ w kalectwie (mojego języka), mój pokój już cały sapie/ i pojękuje przez sen, i jakie prawdziwe jest teraz właśnie to,/ co mnie ominęło; gdzieś na progu widoczności ciągle jeszcze/ zmieniają się światła. Luxembourg, 3 października 1990