Więckowska, Maria Córce – Mirusi text Sekuła, Aleksandra Choromańska, Paulina 2023-07-18 Fundacja Wolne Lektury pol https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wieckowska-corce-mirusi Domena publiczna - Maria Więckowska Tango łez. Śpiewajcie muzy, red. Bożena Keff, wyd. Żydowski Instytut Historyczny im. E. Ringelbluma, Warszawa 2012. Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl). Dołożyliśmy wszelkich starań, żeby ustalić aktualną tożsamość i dokładną datę śmierci autorki, ale nie było to możliwe. Przyjmujemy, że utwór ten jest w domenie publicznej — bądź autorka zmarła 70 lub więcej lat temu, bądź pierwsze rozpowszechnienie nastąpiło 70 lub więcej lat temu, a brak danych o tożsamości (imieniu i nazwisku zmienionym w czasie wojny, po niej, lub przyjętym po emigracji) każe traktować te utwory jako pisane przez autora, którego twórca nie jest znany (Art. 36(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 r.). Jeżeli ktokolwiek posiada informacje o tożsamości i/lub dokładnej dacie śmierci autorki, bardzo prosimy o kontakt. Ufundowane dzięki zbiórce społecznościowej. https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7400.jpg Dziewczyna z lusterkiem, Eugeniusz Lokajski (1908–1944), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7400/ Maria Więckowska Modernizacja pisowni: gheta > getta; interpunkcja: Piętnastoletnie czyste, śmiałe serce > Piętnastoletnie, czyste, śmiałe serce. Córce --- Mirusi Matka, Córka, Powstanie, Walka, Wolność, Żyd, Polak, Patriota, Ojczyzna, Imię«Mamo, do lasu pójdę/ Odwet za zbrodnie, wolność zdobyć w walce»/ I... na Śmiałej, przy forcie cytadeli przestało bić Twe serce... / Piętnastoletnie, czyste, śmiałe serce / Córeczko moja, Miriam... Irenko,/ O bezbronności, słodyczy sarenki,/ Już nie strzec ci skrzętnie swej smutnej tajemnicy,/ W obawie, że zza węgła domu, z ulicy,/ Wyda Cię konfident w ręce siepaczy,/ I nie stąpać Ci tak lekko, śpiewnie,/ Nie kochać Polski tak wstydliwie, rzewnie, / Nie odczuwać ci miłości ludzkiej głodu,/ Nie dziwić się obojętności świata i chłodu / Dla naszej niewoli, zabłąkanych dzieci Wschodu./ I nie miłować Ci Pana Jezusa serduszkiem pełnym żaru,/ Nie sunąć w rozmodleniu przed ołtarze klasztoru,/ Wolności świętej sprawie oddałaś swe życie,/ Spoczywasz piętnastoletnim żywotem, strudzona,/ A ja tęsknię i płaczę twa matka niepocieszona,/ Dziecino moja, Mirka --- Irenko,/ Miast śpiewać ci dziecięctwa ulubione piosenki,/ Miast ciepłem i pieszczotą tulić Cię w ramionach/ Miast zdobić twą główkę w świeże barwne kwiaty,/ Wiatr i drzewa nad twą mogiłą Ci dzwonią kołysankę./ Śnieg gęstym puchem ściele Ci pierzynę,/ A wiosną mogiłkę twą przyodziewa ziemia w swoje szaty,/ Ja matka tęsknię --- boleję niepocieszona!/ Ramiona me puste, oczy suche, a serce z żalu kona. / Dziecino moja, maleńka Miriam --- Irenko,/ Śmiertelnie ugodzona, zawarłaś swe młode oczy na wieki,/ Historia, Więzienie, Śmierć bohaterska, WarszawaI przyjęły Cię cytadeli stoki/ Ich ziemia zroszona przedśmiertelnym potem/ i krwią Mierosławskich i Traugutt[ów]/ I fort niemy świadek żydowskiej niedoliziemia zroszona krwią Mierosławskich i Trauguttów (...) fort niemy świadek żydowskiej niedoli --- Cytadela Warszawska była miejscem śmierci wielu przeciwników despotyzmu carskiego; m.in. Romuald Traugutt (1826--1864), dyktator powstania styczniowego, był więziony w X Pawilonie Cytadeli, a następnie stracony przez powieszenie na jej stokach 5 sierpnia 1864 r.; Ludwik Mierosławski (1814--1878), generał, pisarz i poeta, działacz polityczny, członek Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, przywódca dwóch powstań w Wielkopolsce w 1846 i w 1848 r., pierwszy dyktator powstania styczniowego, nie był więźniem Cytadeli, zmarł na emigracji w Paryżu.,/ I bezprzykładnej walki i zmagań getta / Przyjęły i ciebie młode dzieci, i dały wreszcie łoże/ I spłynęło twoje tęskne, przedśmiertne westchnienie wolności, / I włączyło się do chóru pieśni bojowej bohaterów,/ Ofiarowałaś swe wzruszające krótkie lat piętnaście/ Sprawiedliwość, Ojczyzna, Dziecko, Matka, Łzy, TęsknotaI zawiodła cię śmierć w ciche męczenników szeregi / Tam gdzie nie dojdą cię zgrzyty walki bratniej / A gdzie sprawiedliwości i wyrównania schodzą się brzegi / Spocznij mała Irenko, 15-letnia Irenko strudzona / Tęsknię i płaczę twa matka niepocieszona.