Weintraub-Krzyżanowski, Jerzy Kamil Ja, smutnej ziemi syn Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/weintraub-ja-smutnej-ziemi-syn Jan Szczawiej, Poezja Polski Walczacej 1939-1945, tom 1, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974. Domena publiczna - Jerzy Kamil Weintraub zm. 1943 2014 xml text text 2018-06-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5971.jpg Stars, Hades2k@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5971 mpw DCC 3MP Jerzy Kamil Weintraub-Krzyżanowski Ja, smutnej ziemi syn Ja, smutnej ziemi syn, co taka piękna/ przeszłością serca, a tak martwa dzisiaj,/ w ciemnościach czuwam, kładąc niby piętna/ swe skąpe słowa. Gwiazdą w norze lisiej/ świecę i baczę, by mnie nikt nie dostrzegł/ obojętnego dniom ich i rozpaczy./ Twój duch, ojczyzno, jenojeno (daw.) --- tylko. cienie chłoszcze/ i wśród kurhanówkurhan --- starożytna mogiła w kształcie kopca. jeszcze się kołacze,/ jak ja, samotny. Ptak, ŚmierćWiem, że poryw kłamie,/ gdy pustka pod nim jak ptak barwny wzleci,/ lecz martwy, w niebo wypchnięty rękami,/ nim spadnie, szczątek żałosnej zamieci./ Zbyt wiele legend podeptano, aby/ żywić się nimi. Tylko me milczenie/ jest mierzwąmierzwa --- zgnieciona słoma, stosowana jako ściółka dla bydła. nocy, której pobrzask krwawy ---/ czy pojmie kiedy któreś pokolenie?/ Lecz teraz pomrok i żyjący cmentarz,/ co próchnem karmi poranione ciało./ Czekali wieszcze, czy ich sen spamiętasz? Pozostał pomnik. Słowo uleciało. 1943 r.