Weintraub-Krzyżanowski, Jerzy Kamil Do Krzysztofa Baczyńskiego albo elegia nocy zimowej Sekuła, Aleksandra Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/weintraub-do-krzysztofa-baczynskiego-albo-elegia/ Jan Szczawiej, Poezja Polski Walczacej 1939-1945, tom 1, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974. Domena publiczna - Jerzy Kamil Weintraub zm. 1943 2014 xml text text 2018-07-31 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5975.jpg IMG_6243, Antti T. Nissinen@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5975 mpw DCC.WL-D1 3MP Jerzy Kamil Weintraub-Krzyżanowski Do Krzysztofa Baczyńskiego albo elegia nocy zimowej Zima, Wiatr, Noc, NiebezpieczeństwoMieszkam na szczycie wiatru. Białe chaty śnieżyc / trą językiem o szyby i kły lśniące szczerzą./ A jak słoneczny zegar cień odmierza księżyc / kołując jednostajnie w gwiazdozbiorach zwierząt. Dokąd jeszcze? To noc jak krew krzepnie na szybach / i martwe oczekiwanie wieżami pręży się w niebo./ To fala płaską piersią jeziora podrywa / i opada. Odchodzi niemym kręgiem śpiewu. Śmierć, Noc, Trup, Upiór, BłądzenieDłoń kostnieje, gdy z trudem sznury dróg zmarzniętych / wiążę, wyczekujący, w zimny węzeł żalu./ Szukam serca w huczących pod ziemią tętentach, / które wzrokiem umarłych jak lontem podpalę. Padnie iskra w zmęczenie. Czy odejdą w gorycz / wzgórza, co więżą w piersi krajobrazu nutę, / gdy jak gwiazdy w noc wzejdą zimową upiory / przeszłości? Kiedy runą na mroźne kolumny / zastygłych, martwych mitów, wyniosłych jak smutek? / Nocy, daremnie wbijasz gwiazdy w wieko trumny! Wiosna, Rzeka, NadziejaPamiętaj --- gdy mróz taje, krew się wolno sączy./ Gdzie stąpniesz, drzemią burze ścięte w lód pejzażu, / lecz gdy zbudzą się, pękną jak wieka wiolonczel / i struny dróg zakrzepłych rzekom rwać rozkażą, rzekom, których milczenie jak nóż czujemy na gardle. Zima 1941