Święcicki, Wacław Warszawianka 1905 Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Pieśń Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/warszawianka-1905 Śpiewnik strzelecki szkoły junaka dla Organizacji Przysposobienia Wojskowego, Warszawa 1933 Domena publiczna - Wacław Święcicki zm. 1900 1971 xml text text 2010-11-25 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1567.jpg Poppy Field Hereford UK, Leshaines123@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1567 FS.DL-PL DCC Wacław Święcicki Warszawianka 1905 Warszawianka 1905 --- Słowa tej pieśni napisał Wacław Święcicki, działacz socjalistyczny, w X. Pawilonie Cytadeli Warszawskiej między rokiem 1879 a 1880; po raz pierwszy opublikowano ją w piśmie ,,Proletariat" w 1883 r. (nr 1); śpiewana była do melodii opartej na motywach Marsza Żuawów, opracowanej przez innego więźnia, Józefa Pławińskiego. Pieśń znana jest też pod tytułami: Naprzód, Warszawo!, Rewolucyjna Warszawianka oraz identyfikowana poprzez incipit: ,,Śmiało podnieśmy sztandar nasz w górę". Miano Warszawianki 1905 zyskała w czasie rewolucji w tymże roku, gdy zyskała wielką popularność zarówno w Polsce, jak za granicą. Od tego czasu pieśń stała się polskim hymnem robotniczym. Rok 1905 był rokiem walki narodowej i rewolucyjnej z caratem, prowadzonej zarówno przez przez organizacje niepodległościowe, polityczne i społeczne (szefem Organizacji Bojowej PPS był wówczas Józef Piłsudski). Idealista, Odwaga, Rewolucja, Sprawiedliwość Śmiało podnieśmy sztandar nasz w górę,/ Choć burza wrogich żywiołów wyje,/ Choć nas dziś gnębią siły ponure,/ Chociaż niepewne jutro niczyje./ O, bo to sztandar całej ludzkości,/ To hasło święte, pieśń zmartwychwstania,/ To tryumf pracy, sprawiedliwości,/ To zorza wszystkich ludów zbratania! / WarszawaNaprzód Warszawo!/ Na walkę krwawą,/ Świętą a prawą!/ Marsz, marsz, Warszawo! Głód, Rozkosz, Błoto, Lud Dziś, gdy roboczy lud ginie z głodu,/ Zbrodnią w rozkoszy tonąć jak w błocie/ Śmierć bohaterska, Hańba, Poświęcenie, ImięI hańba temu, kto z nas za młodu/ Lęka się stanąć choć na szafocie!/ O, nie bez śladu każdy z tych skona,/ Co życie sprawie oddają w darze,/ Bo nasz zwycięski śpiew ich imiona/ Milionom ludzi ku czci przekaże!/ Naprzód Warszawo... itd. Car, Lud, ChrystusHurra! Zerwijmy z carów korony,/ Gdy ludy dotąd chodzą w cierniowej/ Władza, Przemiana, Zemsta, Rewolucja, KrewI w krwi zatopmy nadgniłe trony,/ Spurpurowiałe we krwi ludowej!/ WampirHa! Zemsta straszna dzisiejszym katom,/ Co wysysają życie z milionów./ Ha! Zemsta carom i plutokratom,/ A przyjdzie żniwo przyszłości plonów!/ Naprzód Warszawo... itd.