- Dzieciństwo: 1
- Gwiazda: 1
- Kwiaty: 1
- Los: 1
- Młodość: 1
- Natura: 1
- Ojczyzna: 1
- Poeta: 1
- Poetka: 1
- Poezja: 1
- Tęsknota: 1
- Wspomnienia: 1
- Wygnanie: 1
Juliusz SłowackiW pamiętniku Zofii Bobrówny
1
Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,
Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.
5
Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,
Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone
Będą ci całe poemata
[1] składać.
Ja bym to samo powiedział, co one,
10
Bo ja się od nich nauczyłem gadać;
Bo tam, gdzie Ikwy
srebrne fale płyną,
Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.
I dalej mię los nieszczęśliwy goni.
15
Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,
Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,
Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.
Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.