Kasprowicz, Jan X (Tęsknię ku tobie, o szumiący lesie...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza-x-tesknie-ku-tobie-o-szumiacy-lesie http://polona.pl/item/494421/3/ Jan Kasprowicz, Krzak dzikiej róży, Towarzystwo Wydawnicze, Lwów, 1898 Domena publiczna - Jan Kasprowicz zm. 1926 1997 xml text text 2008-12-22 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/448.jpg Run Forest, run, Robert | www.robertvandijk.com@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/448 Jan Kasprowicz W ciemności schodzi moja dusza X 1. Poeta, Poezja, Duch, Tęsknota, Wiatr, Las, MuzykaTęsknię ku tobie, o szumiący lesie!/ Ku twoim pieśniom, które wiew wiosenny/ W bezmierny przestwór na swych puchach niesie,/ Ulata duch mój, sam w melodie plennyplenny --- wydający plon.. Syt jestem ziemi, z tej kaźni codziennej/ Trosk jej i cierpień, o szumiący lesie,/ W akordy hymnów pierwotnych brzemienny,/ Jak więzień z kajdan, tak ma dusza rwie się. Przeczucie, Bóg, Kondycja ludzka, Obraz świata, ZdradaJest zapomnienie w twej pieśni; jest lube,/ O rozśpiewany, o szumiący lesie,/ W fali twych tonów rozpłynięcie bytu; Jest w nich tajemne przeczucie, że zgubę/ Tego, co duszy wybawieniem zwie się,/ Chowają w sobie dziedziny błękitu... 2. Bóg, Poeta, Poezja, Stworzenie, Czas, Wiatr, LasStruny twej harfy, o szumiący lesie,/ Dech ów porusza, co był w onej porze,/ Gdy pod budowę wszechświata przyciesieprzyciesie --- dolna belka ściany; przenośnie: podstawy budynku./ Pramistrz w niezmiernym układał przestworze --- Gdy kształty bytów święte Słowo boże/ Przybierać jęło. Dźwięk, MuzykaO szumiący lesie,/ Rozlewne dźwięków przedwiekowych morze!/ W on czas, gdy żywioł za żywiołem rwie się, Kiedy Tworzyciel blask swój i swe cienie/ I cichość swoją i swój rozgwar niesie/ W pustą bez słońca i bez nocy głuszę --- Duch, NaturaTo samo w on czasw on czas --- w tamtym czasie. spłodziło nasienie,/ O rozśpiewany, o szumiący lesie,/ Dwie siostry bliźnie: twą i moją duszę. 3. Poeta, Poezja, Wiatr, Las, DuchDlatego dzisiaj, o szumiący lesie!/ Ma dusza wnika w twą duszę, rozumie,/ Chociaż ludzkiego ciała ogniem zwie się,/ Choć ludzkim śpiewa językiem, w twym szumie Akord najcichszy... A gdy w drzew twych tłumie,/ O rozśpiewany, o szumiący lesie,/ Wichr się rozgości w swej szalonej dumie/ I burzycielskim swoim tchem rozniesie Twe liście świeże, przerywając ciszę/ Trzaskiem konarów, i ma dusza gnie się/ I swą koronę wraz z twymi kołysze CierpienieI razem z tobą, o jęczący lesie,/ Jęczy i jęk swój razem z twoim splata/ W echo tych cierpień, co ranią pierś świata... 4. Cierpienie, Poeta, Poezja, Wiatr, Las, Muzyka, NaturaO rozśpiewany, o szumiący lesie!/ Wiem--ci ja dobrze, że ten wichr, choć zrywa/ Twe i me łono, choć ból z sobą niesie,/ Że snaćsnać --- może, podobno, przecież, zapewne. go dusza nie wytrzyma żywa, Nie jak wróg na nas z dzikim świstem spływa,/ Ale najszczerszym przyjacielem zwie się,/ Bo najszumniejsze melodie dobywa/ Z mej i twej lutni, o rozgrany lesie! A jednak dzisiaj --- niech wierzchołki twoje/ Ten tajemniczy, cichy wiew porusza/ W pieśń, co ma w sobie zapomnienia zdroje, Co rozpłynięciem jest bytu. Niech rwie się/ Świat ten! Spokoju spragniona ma dusza,/ O słodką ciszę szeleszczący lesie!