Kasprowicz, Jan IX (Modlitwo moja, cicha i bez słów...) http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza-ix-modlitwo-moja-cicha-i-bez-slow http://polona.pl/item/494421/3/ Jan Kasprowicz, Krzak dzikiej róży, Towarzystwo Wydawnicze, Lwów, 1898 Domena publiczna - Jan Kasprowicz zm. 1926 1997 xml text text 2008-12-22 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/440.jpg Tour de Alblasserwaard, Robert | www.robertvandijk.com@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/440 Jan Kasprowicz W ciemności schodzi moja dusza IX Kondycja ludzka, Modlitwa, Obraz świataModlitwo moja, cicha i bez słów,/ Ku gwiazdom płyniesz z mej znękanej duszy!/ Tęsknota, GwiazdaO swej tęsknicy złotym gwiazdom mów,/ Niech je twój smętek do żalu poruszy,/ Modlitwo moja, cicha i bez słów. Z głębin powstajesz, a ku wyżom mkniesz/ Na skrzydłach dziwnie tajemniczej mocy;/ CierpienieNiema--ś, a jęczysz, jak zraniony zwierz,/ Rozbrzmiewa wokół wielki płacz sierocy,/ Gdy, wstawszy z głębin, ku wyżynom mkniesz. Drzewo, WiatrŁowisz po drodze głuche szumy drzew,/ Które wiatr bujnej pozbawił korony:/ Przygnębiający, pogrzebowy śpiew,/ Na strunach żałob jesiennych zrodzony,/ Łowisz po drodze z serca nagich drzew. WodaNad brzegi idziesz spochmurniałych wód,/ Na żółte łąki, na zwiędłe ścierniska,/ Mgłą się opijasz, przejmuje cię chłód,/ Co z ziół zeschniętych siwy szron wyciska/ Ponad wodami spochmurniałych wód. PtakOdlatujący ścigasz ptactwa klucz,/ Śledzisz, czy bracia w drodze się nie znużą;/ Żałość wyziera z twych poblakłych ócz,/ Gdy spoczniesz w gnieździe, rozrzuconem burzą,/ W gnieździe, skąd ptactwa precz uleciał klucz. CierpieniePorywasz szepty z spiekłych ludzkich warg,/ Wnikasz do wnętrza złamanego człeka,/ Niedomówionych lub przycichłych skarg/ Żywisz się strawą: radości daleka,/ Chłoniesz szept bólu z spiekłych ludzkich warg. SerceModlitwo moja, cicha--ś i bez słów,/ Choć jesteś sercem głośnych jęków świata,/ Który, ścigany przez złowróżbny hufhuf --- hufiec, oddział./ Nędz nieodstępnych, ku gwiazdom ulata/ Z tobą, modlitwo cicha i bez słów. Ciemność, RozpaczNa ziemię bożą wielki upadł cień,/ Widma rozpaczy po jej ścieżkach suną,/ Powietrze pełne ich wymownych drżeń,/ Że mrok się rozlał nad zagasłą łuną,/ Że na tę ziemię wielki upadł cień. Historia, Klęska, WalkaW wiekowych bojach zwątlał zastęp dusz,/ Zgłuchły zwycięskich pochodów tętenty;/ Z dróg się podnosi suchy, biały kurz,/ Ale spod ciężkich stóp orkanu wszczęty,/ Co w boju wieków pobił zastęp dusz... Długie westchnienie krwawych, przeszłych lat,/ Zgasłych na polu przygasłej już chwały,/ Oto mój pacierz! Nie cząstka, lecz świat/ W jego cichości zamyka się cały/ Długim westchnieniem krwawych, przeszłych lat, Sil się, milcząca modlitwo, ach! sil,/ Abyś w sferycznej swej drodze nie padła,/ Straszną rozterką tych dzisiejszych chwil.../ O jak gorzkiego potrzeba ci jadła ---/ Sil się, niesyta modlitwo, ach! sil!... Beznadziejnością nadchodzących dni/ Wzbieraj w ogromy skargi niebosięgłej,/ Niemej, a głośnej! Dusza o tym śni,/ By wzruszyć globów płomienistych węgływęgły --- narożniki; podstawy budowli./ Beznadziejnością nadchodzących dni. ŚmierćZginąć, nie patrzeć na ten wielki ból,/ Który rozsadzi ziemię na atomy,/ Nim szczęście zdąży wzrosnąć śród jej pól!/ O ciało słabe, o duchu znikomy:/ Zginąć, nie patrzeć na ten wielki ból! TęsknotaModlitwo moja, cicha i bez słów!/ Ku gwiazdom płyniesz z mej znękanej duszy!/ O swej tęsknicy złotym gwiazdom mów,/ Niech je twój smętek do żalu poruszy,/ Modlitwo moja, cicha i bez słów...