Krasicki, Ignacy Umbrelka Bajki nowe Goliński, Zbigniew Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Niedziałkowska, Marta Gałecki, Dariusz Fundacja Nowoczesna Polska Oświecenie Epika Bajka Przypowieść Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/umbrelka-bajki-nowe http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=3044 Ignacy Krasicki, Bajki, oprac. Zbigniew Goliński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków, 1975 Domena publiczna - Ignacy Krasicki zm. 1801 1872 xml text text 2007-11-29 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/934.jpg another morning at the table, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/934 Ignacy Krasicki Bajki nowe Umbrelka Mądrość, UmiarkowanieProsił braminbramin --- kapłan i uczony w religii bramińskiej w Indiach. pobożny oświecenia z góry./ Wtem duch stanął, a wpośród pełnej grzmotów chmury/ Wzniósł się głos: «W tym, co znajdziesz, jest nauka wszelka!»/ Duch zniknął. Wspojźrzy bramin, aż przed nim umbrelkaumbrelka --- parasolka../ Jeżeli się przestraszył, bardziej jeszcze zdziwił;/ Żeby się jednak górnej woli nie sprzeciwił./ Wziął rzecz, której zdatności dotąd był nie wiedział,/ Gdy więc smutny i w myślach zatopiony siedział,/ Nie wiedząc, czy los wielbić, czyli nań narzekać,/ Tak niezwyczajnie słońce zaczęło dopiekać,/ Iż nie mając wśród pola żadnego schronienia,/ Z rozpostartej umbrelki zyskał pomoc cienia./ Wtem zbierały się chmury i wiatry powstały;/ Lubo w tej porzew tej porze --- w tych okolicznościach. bramin cierpliwy i trwały,/ Przecież widząc, co zyskał, rzekł sobie: «Duch zdarzył./ Kto wie, może w tym darze i inne skojarzył?»/ Gdy mu więc wiatr był przykrym mocą swoją wielką,/ Zastawił się i zyskał schronienie umbrelką./ Po wietrze deszcz się puścił i gdy pola moczył,/ Bramin, kiedy narzędzie dane sobie zoczył,/ Rzekł: «Ukryję się pod tym, co mi dały duchy»./ Wzniósł nad siebie i został wśród ulewy suchy./ Więc patrząc na tak zdatną żądz dogodzicielkę/ Wielbił dawcę i chwalił dogodną umbrelkę./ Wtem słyszy odgłos w grzmocie: «Ucz się z małej rzeczy,/ Co masz czynić, jak czynić i co mieć na pieczy./ Wiatry są namiętności dzielne i burzliwe,/ Deszcz rzęsisty, --- przygody życia nieszczęśliwe,/ Zbytnie słońca upały --- pomyślność gdy wielka;/ Uczyni to roztropność, co teraz umbrelka».