Tuwim, Julian Syna poetowego narodziny 2025-08-21 2024 Fundacja Wolne Lektury pol Julian Tuwim, Czyhanie na Boga, Skład Główny u Gebethnera i Wolffa, Warszawa 1918. https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-syna-poetowego-narodziny/ Domena publiczna - Julian Tuwim zm. 1953 Sekuła, Aleksandra Kępska, Monika Myczko, Kornel Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. https://polona.pl/preview/837c1dc3-efce-4839-8dc5-23bb99cf7945 Współczesność Liryka wiersz https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7956.jpg Portret Juliana Tuwima, Stanisław Ignacy Witkiewicz, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7956/ Modernizacja zapisu: kompanji > kompanii; bestja > bestia; witajcie-że > witajcieże; święconem > święconym; Dyonizy > Dyjonizy (do rytmu wiersza, zapis fonetyczny). Julian Tuwim Czyhanie na Boga Syna poetowego narodziny Zabawa, Taniec, Muzyka, Pijaństwo, GośćPrą! Dębowe wrota wywalili,/ Wysadzili z zawiasów zawory,/ Rozśpiewali się, roztańczyli,/ Ni to larwylarwa (starop.) --- maska., ni zapustne zmory,/ Umaili kwiatami kędziory,/ Aj, pili snaćsnać a. snadź (starop.) --- widocznie.! dużo pili! Dmą w piszczałki, tną w grube basetle,/ Sowizdrzały, łokietki, poczwary,/ Chochlik, Świstak i BorutaBoruta --- diabeł z polskich legend, związany z Łęczycą. stary,/ Pan TwardowskiPan Twardowski --- także: Mistrz Twardowski, bohater polskich baśni i legend, szlachcica, który zaprzedał duszę diabłu, zw. polskim Faustem. i wiedźma na mietle,/ Żydy, pany, mieszczany i chłopy,/ Kuse fraki i szerokie popy! A na przedzie kompanii ochoczej/ MarchołtMarchołt a. Markolf (łac. Marcolphus) --- rubaszny bohater opowieści średniowiecznych, w których występuje on obok biblijnej postaci króla Salomona, a przysłowiowa mądrość króla jest w nich skontrastowana z prostacką i przyziemną, ale zabawną postawą błazna, jego rozmówcy; teksty o Marchołcie i Salomonie były dialogami, powstawały już od V w. i początkowo miały charakter poważny, dopiero od XII w. przybrały wydźwięk komiczny, począwszy od zredagowanej na terenie Niemiec wersji Disputationes quas dicuntur habuisse inter se mutuo rex Salomon sapientissimus et Marcolphus facie deformis et turpissimus, tamen ut fertur eloquentissimus (,,Dyskusje, które, jako mówią, miały miejsce między królem Salomonem najmądrzejszym a Marcolfem najszpetniejszym i bezwstydnym z wyglądu, lecz, wedle przekazu, najwymowniejszym"); polską wersję sporządził Jan z Koszyczek i opublikował w 1521 r. pt. Rozmowy, które miał król Salomon mądry z Marchołtem grubym a sprośnym, a wszakoż, jako o niem powiedają, barzo z wymownym; w oparciu o te opowieści powstała sztuka Jana Kasprowicza Marchołt gruby a sprośny, jego narodzin, życia i śmierci misterium tragikomiczne w obrazach czterech zamknięte. gruby a sprośny się toczy,/ Podryguje, opasły, a sapie,/ Z tłustej brody małmazjamałmazja --- ogólne określenie odnoszące się do słodkiego wina; pierwotnie nazwa ciemnych, aromatycznych win produkowanych w okolicach miasta Malvasia na Peloponezie. mu kapie,/ Kwiczy, bestia, tańcząc, wywijając,/ Dylu-dylu na badylu grając! UcztaA witajcieże mi, goście mili!/ A bywajcie mi, śmieszki-wesołki!/ Hej, pachołki, w rząd ustawiać stołki,/ Warzyć jadło, smażyć mięsa połcie,/ Będziem jedli, będziem miody pili,/ A witajcieże mi, goście mili!/ Racz do izby, kochany Marchołcie! Dziecko, Wino, Chrzest, ZabawaChrzciny u mnie! Chłopak --- niech go katy!/ Tłuścioch pulchny, czerwony, pyzaty,/ Patrzcie --- leży: ślipka wybałuszył,/ A nadąsał się czegoś, napuszył,/ Mam ja tęgi frasunek z mołojcem!/ Hej, Marchołcie, bądź mu chrzestnym ojcem! Śmiał się głośno, kiedy się narodził,/ A na czole miał wieniec różany;/ Mleka nie chce --- wina piłby dzbany!/ Ksiądz-dobrodziej oglądać go chodził,/ Mówił, że się Antychryst narodził:/ Na świat przyszedł --- pomyślcie --- pijany! Ksiądz nie ochrzcił --- wy mi go ochrzcijcie!/ Toć sto pociech będziem mieli z synem!/ A za zdrowie jego mocno pijcie,/ A pokropcie go święconym winem,/ A wykąpcie go w miodnej kąpieli!/ Heraszherasz (starop.) --- na szczęście, pomyślności, powodzenia; to dobrze (wykrzyknik oznaczający życzenia lub aprobatę). diabłu i świętoszkom w Rzymie!/ Hulaj dusza! Niech się świat weseli!/ Dyjonizy będzie mu na imię!