https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-slon-trabalski/Tuwim, JulianSłoń TrąbalskitextCzabator, MariannaKępska, Monika2023-12-122024Fundacja Wolne LekturypolPublikacja wydana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl).Julian Tuwim, Dzieła tom I, wyd. Czytelnik, 1955.Domena publiczna - Julian Tuwim zm. 1953WspółczesnośćLirykawierszhttps://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7456.jpgZygzakowaty pociąg pasażerski i towarowy, autor nieznany, domena publicznahttp://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7456/
[]
Inne zmiany: Zaprosił kolegów-słoni na karty > Zaprosił kolegów --- słoni --- na kartyZmodernizowano interpunkcję w wersach: (Imię jej: Bania, ale zapomniał.) > (Imię jej: Bania, ale zapomniał).Dodano brakujący cudzysłów: To dla pamięci!" --- O czym? --- ,,No... chciałem..." > To dla pamięci!" --- ,,O czym?" --- ,,No... chciałem..."Julian TuwimSłoń TrąbalskiZwierzę, PamięćBył sobie słoń, wielki --- jak słoń. /
Zwał się ten słoń Tomasz Trąbalski. /
Wszystko, co miał, było jak słoń! /
Lecz straszny był zapominalski. /
Słoniową miał głowę/
I nogi słoniowe, /
I kły z prawdziwej kości słoniowej, /
I trąbę, którą wspaniale kręcił, /
Wszystko słoniowe --- oprócz pamięci.
Zaprosił kolegów --- słoni --- na karty/
Na wpół do czwartej. /
Przychodzą --- ryczą: ,,Dzień dobry, kolego!" /
Nikt nie odpowiada, /
Nie ma Trąbalskiego. /
Zapomniał! Wyszedł! /
Miał przyjść do państwa Krokodylów/
Na filiżankę wody z NiluNil --- rzeka w środkowej i północno-wschodniej Afryce; uważana za najdłuższą rzekę na Ziemi.: /
Zapomniał! Nie przyszedł!
Ma on chłopczyka i dziewczynkę, /
Miłego słonika i śliczną słoninkę, /
Bardzo kocha te swoje słonięta, /
Ale ich imion nie pamięta. /
Synek nazywa się Biały Ząbek, /
A ojciec woła: ,,Trąbek! Bombek!"/
Córeczce na imię po prostu Kachna, /
A ojciec woła: ,,Grubachna! Wielgachna!"/
Nawet gdy własne imię wymawia, /
Gdy się na przykład komuś przedstawia, /
Często się myli Tomasz Trąbalski/
I mówi: ,,Jestem Tobiasz Bimbalski". /
Żonę ma taką --- jakby sześć żon miał! /
(Imię jej: Bania, ale zapomniał). /
No i ta żona kiedyś powiada: /
,,Idź do doktora, niechaj cię zbada, /
Niech cię wyleczy na stare lata!"./
Więc zaraz poszedł --- do adwokata, /
Potem do szewca i do rejentarejent (daw.) --- notariusz., /
I wszędzie mówi, że nie pamięta! /
,,Dobrze wiedziałem, lecz zapomniałem, /
Może kto z panów wie, czego chciałem?"
Błąka się, krąży, jest coraz później, /
Aż do kowalakowal --- rzemieślnik wykuwający przedmioty z żelaza, podkuwający konie. trafił, do kuźnikuźnia --- warsztat kowalski.. /
Ten chciał go podkuć, więc oprzytomniał, /
Przypomniał sobie to, co zapomniał! /
Kowal go zbadał, miechemmiech --- używany w kuźni przyrząd pompujący powietrze do ognia, co pozwala osiągnąć jego wyższą temperaturę. podmuchał, /
Zajrzał do gardła, zajrzał do ucha, /
Potem opukał młotem kowalskim/
I mówi: ,,Wiem już, panie Trąbalski! /
Co dzień na głowę wody kubełek/
Oraz na trąbie zrobić supełek". /
I chlust go wodą! Sekundę trwało /
I w supeł związał trąbę wspaniałą!
Pędem poleciał Tomasz do domu. /
Żona w krzyk: ,,Co to? " --- ,,Nie mów nikomu! /
To dla pamięci!" --- ,,O czym?" --- ,,No... chciałem..."/
--- ,,Co chciałeś?" --- ,,Nie wiem! Już zapomniałem!"