Tuwim, Julian Płuca 2025-08-21 2024 Fundacja Wolne Lektury pol Julian Tuwim, Czyhanie na Boga, Skład Główny u Gebethnera i Wolffa, Warszawa 1918. https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-pluca/ Domena publiczna - Julian Tuwim zm. 1953 Sekuła, Aleksandra Kępska, Monika Myczko, Kornel Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. https://polona.pl/preview/837c1dc3-efce-4839-8dc5-23bb99cf7945 Współczesność Liryka wiersz https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7956.jpg Portret Juliana Tuwima, Stanisław Ignacy Witkiewicz, domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7956/ Julian Tuwim Czyhanie na Boga Płuca Modernizacja zapisu: tem białem > tym białym; orgji > orgii, symfonje > symfonie. I Choroba, KrewStrasznie muszą wyglądać nasze chore płuca,/ Bo chrapliwą orkiestrą przeraźliwie wyją,/ Gdy czarną krew ich głębia gwałtownie wyrzuca/ Na białe chustki, które siostry nasze szyją. Szyjcie, siostry... Bo mamy na tym białym płótnie/ Panoramę cuchnącą, kalejdoskop krwawy.../ Szyjcie, siostry... Nie patrzcie tak trwożnie i smutnie!/ I my musimy użyć. Chcemy też zabawy... Kiedy świeżą chusteczkę do ust przykładamy,/ Aby na nią wraz z kaszlem spłynęła posokaposoka (daw.) --- krew.,/ To w fantastyczne krew się wzorzy panoramy,/ W obrazki dla naszego wyblakłego oka. Widzimy oczy dzikie, nabiegłe purpurą,/ Słyszymy krzyki żądzy rozbestwionych zwierząt,/ Tarzających się w orgii... Pożądanie, Choroba, Szpitalśnimy chuć ponurą/ I nagich skowyczących cielsk haniebny nierząd. Patrzymy, dobre siostry, z zapartym oddechem,/ Jak się wolnej rozpusty krwawy wir weseli,/ Bo tęsknimy za wielkim urojonym grzechem/ Na naszej bladej, nudnej, codziennej pościeli. A my już bardzo słabi... Wszystkośmy wypluli.../ Więc i na was patrzymy grzesznym, podłym okiem.../ Boją się nas kobiety, bo im na koszuli/ Możemy ślad zostawić, rzygając krwotokiem. Więc roją się nam szały! We krwi na chusteczkach/ Dostrzegamy obrazy sprośne i nikczemne.../ ...Śnimy o takich małych niewinnych dzieweczkach/ Na naszych chorych łożach w chore noce ciemne. Śnimy o naszych płucach zgniłych, co, jak próchno,/ Kawałkami odpada i dni życia skraca,/ Czekamy, aż rzężące symfonie w nich zgasną/ I w tym nędznym warsztacie ukończy się praca. II A gdy męczący kaszel piersi im rozrywa/ I zanoszą się spazmem charczeń astmatycznych,/ Gdy znak czerwony śmierci na podbródki spływa,/ A mózgi mają pełne rojeń chaotycznych; Gdy trzęsą w kaszlu nędzne, wychudzone ciała,/ Zachłystując się bólem i męką szarpani,/ Gdy ceglastym rumieńcem twarz śmiertelna pała,/ A wysadzone oczy śnią patos konania; Pokora, Choroba, ŚmierćGdy w ostatnim wysiłku odetchną zmęczeni/ I łapczywie zaczerpną świeżego powietrza,---/ Staje przed nimi smutna, szarooka Ksieniksieni (daw.) --- przełożona w klasztorze zakonu żeńskiego.:/ Chrystusowa Łagodność, od księżyca bledsza... I wtedy, gdy kroplisty pot obetrą z czoła/ I wesprą lepiej głowy na poduszkach zmiętych,/ Łagodna Przeorysza ku sobie ich woła/ W jakichś słowach, im tylko na świecie pojętych. I w dal utkwiwszy oczy osłupiałe, słyszą/ Rozbłękitnionej dali muzykę wieczorną,/ I w zdrętwieniu, za bladą Siostrą Przeoryszą/ Odmawiają swą cichą modlitwę pokorną. Poruszają wargami, jako ludzie niemi,/ Błyszczą im powiększone oczy przezroczyste,/ A zda ci się, że temi wargitemi wargi (daw. forma) --- dziś: tymi wargami. zsiniałemi/ Szepcą tylko bezmyślnie: Chryste... Chryste... I siedzą nieruchomi, straszni, osłupiali,/ Wpatrzeni w Szarą Panią, co znika w rozwiewach:/ W tej modrej, nienasyconej, bezgranicznej dali,/ W rozpierzchu, w przytłumieniu, w rozmodlonych śpiewach... Wtem im w uszach zaczyna dzwonić coś strasznego,/ I znów, gdy im w ataku słaba pierś załkała,/ Zachłystują się spazmem kaszlu szarpiącego/ I śmiesznie trzęsą nędzne wychudzone ciała.