Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Las: 1
    3. Pożądanie: 1 2
    4. Radość: 1
    5. Szaleństwo: 1
    6. Słońce: 1
    7. Zwierzę: 1
    8. Śmiech: 1
    9. Świt: 1

    Modernizacja pisowni: nademną > nade mną.

    Julian TuwimCzyhanie na BogaPan

    1
    Las, Szaleństwo, Pożądanie, RadośćPan[1], sprośny satyr [2]leśny, twór grecko-słowiański,
    Szalonej wiosny bożek z polskim sentymentem,
    Król-narwaniec[3], radośnik[4], apostoł pogański,
    Parskam, pękam ze śmiechu w upojeniu świętem!
    5
    Świt, Słońce, Śmiech, Zwierzę, BógI jak się nie śmiać?! Świtem w lesie sobie leżę,
    Kopytem bijąc w sosny pień… Nade mną — ptaki
    I słońce… Więc się śmieję, rozkoszny bóg-zwierzę,
    Aż drżą ostępy[5] dzikie i rozrosłe krzaki.
    PożądanieLeżę, genialny kozioł… A wstanę — polecę,
    10
    Huknę, stuknę, zadudnię, przestraszę wiewiórkę
    I zawlokę w jałowce kąpiącą się w rzece
    Miedzianowłosą Krystę, młynarzową córkę!

    Przypisy

    [1]

    Pan (mit.) — grecki bóg pól i lasów, pół-człowiek, pół-kozioł; symbol nieokiełznanego erotyzmu. [przypis edytorski]

    [2]

    satyr (mit.) — rozpustny leśny demon; mianem satyrów określano również uczestników dionizyjskich orszaków. [przypis edytorski]

    [3]

    narwaniec (pot.) — osoba porywcza, impulsywna, nadpobudliwa. [przypis edytorski]

    [4]

    radośnik (daw.) — ktoś nad wyraz wesoły. [przypis edytorski]

    [5]

    ostęp — dzikie, tajemnicze i trudno dostępne miejsce w głębi lasu. [przypis edytorski]