Trzebiński, Andrzej Wyprzedaż jesieni Kozioł, Paweł Kotwica, Wojciech Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Kotwica, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Epika Opowiadanie Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzebinski-wyprzedaz-jesieni Stanisław Stabro, Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Andrzej Trzebiński zm. 1943 2014 xml text text 2018-06-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5972.jpg apple, London looks@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5972 mpw DCC 1DTP 3MP Andrzej Trzebiński Wyprzedaż jesieni Czerwone i zielone wnętrza wózków ulicznych pachnące surowo krzykiem handlarzy... --- --- zieleń jabłek pod pręgami schylonych kupujących, jakby pod gałęziami... --- --- czerwone piramidy pomidorów... Oto o krok: --- rozpoczyna się przepyszna i bajeczna wyprzedaż jesieni: targ jarzyn. GłódPrzemawiają podsycane przez wiatr ogniste języki marchwi --- Przemawiają, objawiają prawdę głodu... W Karpatach kapusty i dyń przekupki, baletnice charakterystyczne, pieszczą, uczą spokoju szalki wag... Słońce przybywa --- Pszczoła wśród koprów, pszczoła wśród koprów i wiązka kminku w śmiechu... Czekam na podmuch wiatru, na gruszek w cętkach woń. Ile dyń... ile dyń... ile dyń... O, jak głośno dzwoni powietrze poranne i monety ze srebra ---! Powietrze jest także srebrne i okrągłe. Tylko pszczoła w chmurach kopru, jak miedziak... Dialekty przekupek są proste i tajemnicze. --- --- antonówki, buraki... --- --- i zgasłe, sczerniałe słońca słoneczników... Tajemniczy dialekt targu. Depresje i góry cen. Ile --- ? --- --- ile --- ? --- --- ile --- ? A jeżeli z przetrząśniętych kieszeni monetę potrzebną wyjmę, jeżeli zapłacę i kupię --- ? Gałąź topoli ulicznej syczy śmiechem, który przetrwa do wieczności! Głód, ŚwiętyNie trzeba być świętym, by mieć wizje... aby słyszeć języki marchwi... --- trzeba być głodnym od wczoraj --- ! --- --- Więc jeszcze raz baletnico z tysiąca i jednej spódnic ---: ile ---? Oh, bo zaciska mi się dłoń zwarciej niż pięść kalafiora. Oto o krok --- --- Kradzieżulegnę pokusie smaku i woni, i jak pszczoła --- --- Nie --- jak człowiek ukradnę garść fasoli i drugą garść --- przez pomyłkę --- nasion nasturcji... --- --- i pognam perspektywami ulic czerwonych i zielonych i surowych z rozjątrzonym coraz bardziej głodem, i z pięściami zaciśniętymi kurczowo wokół łupu --- --- --- --- z pięściami zakwitłymi naraz: --- --- w nasturcji i fasoli pęki... Ten widok cudu oczyści mi sumienie z tej jaskrawej kradzieży... --- --- i umrę niewinniejszy o grzech... --- --- i głodny... Warszawa, 19 września 1942