Trzebiński, Andrzej Wymarsz Uderzenia Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzebinski-wymarsz-uderzenia Jan Szczawiej, Poezja Polski Walczacej 1939-1945, tom 2, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974. Domena publiczna - Andrzej Trzebiński zm. 1943 2014 xml text text 2018-06-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5955.jpg Picture 009, olly247@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5955 mpw DCC 3MP Andrzej Trzebiński Wymarsz UderzeniaWymarsz Uderzenia --- utwór funkcjonował też jako piosenka z melodią Bronisława Konopczyńskiego, wykorzystana w serialu Kolumbowie na podstawie powieści Romana Bratnego. Miłość, WalkaA jeśli bzy już będą, to bzów mi przynieś kiść / i ty mnie nie całuj, i nie broń, nie broń iść./ Bo choć mi wrosłaś w serce, karabin w ramię wrósł/ i ciebie z karabinem do końca będę niósł. To wymarsz UderzeniaUderzenie --- Pion Uderzenia, struktura organizacyjna Konfederacji Narodu obejmująca oddziały partyzanckie, od października 1942 walczące na Białostocczyźnie, a potem, po scaleniu z Armią Krajową, w okolicach Nowogródka. Konfederacja Narodu podkreślała potrzebę prowadzenia walki w dawnych wschodnich województwach Rzeczypospolitej, stąd w wierszu mowa o granicach. i mój, i mój, i mój,/ w ten ranek tak słoneczny piosenka nasza brzmi --- / słowiańska ziemia miękka poniesie nas na bój --- / Imperium gdy powstanie, to tylko z naszej krwi. A jeśli będzie lato, to przynieś żyta kłos, / dojrzały i gorący, i złoty jak twój włos,/ i choćby śmierć nie dała, bym wrócił kiedy żyw,/ poniosę z twoim kłosem słowiańskich zapach żniw. To wymarsz Uderzenia... A jeśli będzie jesień, to kalin pęk mi daj/ i tylko mnie nie całuj, i nie broń iść za kraj./ Miłość, BrońBo choć mi wrosłaś w serce, karabin w ramię wrósł/ i ciebie z karabinem do końca będę niósł. To wymarsz Uderzenia... Poniosę nad granice kaliny, kłosy, bzy,/ to z nich granica będzie --- z miłości, a nie z krwi,/ granice mieć z miłości w żołnierskich sercach UU --- skrót od Uderzenia. ---/ nasz kraj się tam gdzieś kończy, gdzie w piersiach braknie tchu. To wymarsz Uderzenia...