Trzebiński, Andrzej Piosenka o Teresie Kozioł, Paweł Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzebinski-piosenka-o-teresie Jan Szczawiej, Poezja Polski Walczacej 1939-1945, tom 2, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974. Domena publiczna - Andrzej Trzebiński zm. 1943 2014 xml text text 2018-06-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5956.jpg Apfelblüte (Malus), Maja Dumat@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5956 mpw DCC 1DTP FRF 3MP skany do poprawy Andrzej Trzebiński Piosenka o Teresie Pocałunek, ŚpiewWczoraj jeszcze miałem usta twe maleńkie,/ Dziś --- musiałem cię zamienić wprost w piosenkę.../ Twoje usta rozpalone w ostry mróz/ Ot, w piosenkę... żeby mieć cię blisko ust. I tak przeszłaś zamieniona, niepoznana,/ Zamieniona w leśne echo, w wojska śpiew./ Każda droga/ W naszym marszu twym imieniem wysadzana,/ Jak aleja śpiewnych drzew... śpiewnych drzew. Imię, LasO Teresie, taka piosnka o Teresie,/ O Teresie, o Teresce, o Tereni./ Las przejdziemy, a twe imię gdzieś po lesie/ Będzie rosło, aż się w końcu zazieleni... Zazieleni się, rozkrzewi i rozrośnie:/ O Teresie/ Wiatr poniesie/ Naszą piosnkę... Potem ze mną się rozśpiewasz gdzieś za Bugiem,/ Chociaż dystans do Warszawy będzie rósł.../ W noce długie, w marsze długie, tam za Bugiem/ W śpiew żołnierski cię zamienię, będę niósł/ Jak najbliżej, jak najbliżej koło ust... O Teresie, taka piosnka o Teresie,/ O Teresie, o Teresce, o Tereni.../ O, jak trudno na piosenkę cię zamienić,/ O, jak łatwo zgubić śpiew swój w czarnym lesie.../ Zgubić śpiew swój, w czarnym lesie gdzieś zostawić/ Gdy Teresa --- ta prawdziwa --- jest w Warszawie. O, jak dużo trzeba śpiewu, o, Tereniu,/ Żeby iść tak... żeby iść tak... i wciąż iść./ Jeszcze wczoraj miałem ciebie przy ramieniu,/ Lecz piosenka mi została z ciebie dziś. O, Tereso, o, Tereso, o, Tereso,/ Dni rozłąki jakże gorzkie, jakie złe są! Lecz powrócę jeszcze kiedyś w chwały dzień./ Wtedy z pieśni bardzo długiej gdzieś za Bugiem,/ Wtedy z śpiewów roznuconych gdzieś po drzewach/ Znów, Tereso, w dziewczynę się zmień!... listopad 42 r.