Szlengel, Władysław Telefon Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Dąbal, Agnieszka Kopeć, Aleksandra Tulicka, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Publikacja sfinansowana ze środków pozostałych ze zbiórek, które nie zakończyły się sukcesem. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-telefon/ Władysław Szlengel, Co czytałem umarłym, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979. Domena publiczna - Władysław Szlengel zm. 1943 2014 xml text text 2018-08-07 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5978.jpg Late Night, Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5978 Co czytałem umarłym Władysław Szlengel Telefon Z sercem rozbitem i choremrozbitem i chorem --- z uwagi na rym zachowujemy tu dawną formę N.lp.,/ z myślami o tamtej stronie / siedziałem sobie wieczorem / przy telefonie --- I myślę sobie: zadzwonię,/ do kogoś po tamtej stroniepo tamtej stronie --- tj. poza gettem.,/ gdy dyżur mam przy telefonie/ wieczorem --- I nagle myślę: na Boga ---/ nie mam właściwie do kogo,/ w roku trzydziestym dziewiątym/ poszedłem inną drogą --- Polak, Żyd, WojnaRozeszły się nasze drogi,/ przyjaźni ugrzęzły w toni/ i teraz, no proszę --- nie mam/ nawet do kogo zadzwonić. A wieczór jesienny za szybą,/ a wicher jesienny gna drogą/ i myślę --- chciałbym zadzwonić,/ ale nie mam do kogo --- Biorę słuchawkę do ręki,/ żałośnie chybocze się linka,/ nakręcam numer znajomy,/ odzywa się... zegarynka... Przepraszam, czy mnie poznajesz?/ pytam ściszonym głosem,/ siódmego września przed laty,/ zanim poszedłem na szosę, Żegnając mój pokój o świcie,/ wiedziałem, co się zaczyna ---/ i rzekłaś mi po raz ostatni,/ że już jest szósta godzina... SamotnośćA teraz, czy chcesz ze mną mówić,/ bo mnie w gardle stają łzy,/ powiedz mi coś, zegarynko.../ ...dziesiąta pięćdziesiąt trzy --- Jak często musiałem życie/ z tym głosem spokojnym spleść/ --- pamiętasz, mnie, zegarynko,/ --- dziesiąta pięćdziesiąt sześć --- Dziesiąta pięćdziesiąt sześć,/ chcesz --- to będziemy wspominać,/ w trzydziestym dziewiątym roku/ wyszedłem teraz z kina --- --- Dziesiąta pięćdziesiąt siedem,/ wracałem do domu ,,Zerem"/ z Chmielnej, z kina Atlantic,/ z filmu z Gary CooperemCooper, Gary --- właśc. Frank James Cooper (1901--1961) amerykański aktor filmowy z czasów końca kina niemego i początków kina dźwiękowego, znany m. in. z roli w westernie W samo południe (1952). --- MiastoNa rogu Złotej gazeciarz/ sprzedawał ,,Kurier Czerwony",,Kurier Czerwony" --- dziennik popołudniowy o charakterze sensacyjnym, wydawany w Warszawie w latach 1922--1939, politycznie deklarujący się po stronie obozu piłsudczykowskiego.,/ na asfalt się kładły jak zorze/ kolorowe neony --- ,,Zero" skręcało koliście/ w serce miłego miasta/ ... czy mówisz coś, zegarynko?/ --- jedenasta... Jeszcze się iskrzył Nowy Świat,/ jeszcze na spacer parki szły,/ jeszcze zapraszał Café ClubCafé Club --- kawiarnia mieszcząca się w nieistniejącej już kamienicy na rogu Alei Jerozolimskich i Nowego Światu./ --- jedenasta trzy... W QuickuQuick --- przedwojenny bar warszawski. świeże parówki/ i kolacyjny tłok,/ gnały z AdriiAdria --- elegancki lokal funkcjonujący w Warszawie przy ulicy Moniuszki 10 w latach 1931--1944. taksówki,/ z głośnika śpiewał FoggFogg, Mieczysław --- właśc. Mieczysław Fogiel (1901--1990), polski wokalista i producent muzyczny, którego kariera trwała ponad 60 lat. Uczestnik Powstania warszawskiego, wcześniej w czasie wojny zdołał uratować kilku żydowskich przyjaciół.. Wracały do remizy tramwaje,/ a nocne zaczęły wieźć,/ która była mniej więcej?/ --- jedenasta czterdzieści sześć --- Jak dobrze się z tobą rozmawia/ bez sporu, bez różnych zdań,/ jesteś najmilsza, zegarynko ---/ ze wszystkich znajomych pań --- Już lżej teraz sercu będzie,/ gdy wiem, że kiedy zadzwonię,/ ktoś mnie spokojnie wysłucha,/ choć jest po tamtej stronie. Że ktoś to wszystko pamięta,/ że wspólnie łączył nas los,/ i mówić się ze mną nie boi,/ i tak spokojny ma głos. Już noc się jesienna pluszcze/ i wiatr nad murkami gna,/ gwarzymy sobie, marzymy/ zegarynka i ja... Bądź zdrowa, moja daleka,/ są serca, gdzie nic się nie zmienia,/ za pięć dwunasta --- powiadasz ---/ masz rację............ więc do widzenia.