Szlengel, Władysław Posłowie Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Tulicka, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Epika Opowiadanie Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Publikacja sfinansowana ze środków pozostałych ze zbiórek, które nie zakończyły się sukcesem. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-poslowie/ Władysław Szlengel, Co czytałem umarłym, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979. Domena publiczna - Władysław Szlengel zm. 1943 2014 xml text text 2018-08-07 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5978.jpg Late Night, Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5978 Co czytałem umarłym Władysław Szlengel Posłowie Nie tylko to czytałem umarłym... Śmierć, NadziejaTo były wiersze, które nie dotarły do sumień, które miały poruszyć, ale drążyły w sercach tych, którzy słuchali, raz żal, często łzawość wyzwalającą ciężką, suchą zmorę na sercu, czasem ogniłyognić --- rozpalać. zacięcie sprawiedliwy gniew i pragnienie przetrwania, aby płacić. A dla ludzi modlących się co dzień o cichą i bezbolesną śmierć, byle nie czuć i nie widzieć --- to dużo. A potem czytywałem dziwne i przedziwne przypadki Żyda Majera Mlińczyka. Majer Mlińczyk urodził się jako 42-letni kupiec w marcu 1942 roku i do stycznia 1943 roku przeżył w 15 felietonach przygody, które rozśmieszały moich słuchaczy --- i przyznaję ze skruchą --- i mnie. Majer Mlińczyk był tak popularną osobistością, jego powiedzenia, zdarzenia i rozstrzyganie aktualnych dla nas zagadnień tak nieoczekiwane, że miarę jego sławy w ,,ludzie" mierzyć można tylko z warszawskim DodkiemDodek --- Adolf Dymsza, właśc. Adolf Bagiński (1900--1975) aktor kabaretowy, filmowy i teatralny., Grypsem lub Panem Piecykiem WiechaWiech --- Stefan Wiechecki (1896--1979), dziennikarz, felietonista, satyryk i prozaik, często używający w swojej twórczości gwary warszawskiej.. Pisywałem jeszcze kroniki tygodniowe, satyryczne piosenki, szopki, eseje, dialogi aktualne dwóch szczotkarzyszczotkarz --- rzemieślnik wyrabiający szczotki (częsty zawód w getcie warszawskim)., Kimpeta i Urinensaf[t]a, i wiele, wiele złośliwostek o moich bliźnich. W tece czeka na pierwszą spokojną noc materiał do powieści o teatrze polskim [...] błąkają się fragmenty tekstu i dialogów do sztuki (o, dobre marzenia między jedną blokadą a drugą) Pomnik Judasza, a na dnie szuflady ukryta przed ludzkim wzrokiem, aby przed końcem wojny ludzkie oko jej nie znalazło --- leży makabryczna i tragicznie groteskowa Encyklopedia Getta Warszawskiego. I to wszystko czytałem umarłym... A żywi... No, cóż... ... żywi niechaj nie tracą nadzieiżywi niechaj nie tracą nadziei --- nawiązanie do wiersza Testament mój Juliusza Słowackiego....