Szlengel, Władysław Okno na tamtą stronę Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Tulicka, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-okno-na-tamta-strone Władysław Szlengel, Co czytałem umarłym, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979. Domena publiczna - Władysław Szlengel zm. 1943 2014 xml text text 2018-06-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5953.jpg La Chartreuse - Not Thorough Enough, Justus Hayes@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5953 mpw podczas redakcji merytorycznej proszę wziąć pod uwagę notę edytorską Władysław Szlengel Okno na tamtą stronę ŻydMam okno na tamtą stronę,/ bezczelne żydowskie okno/ na piękny park Krasińskiego,/ gdzie liście jesienne mokną.../ Pod wieczór szaroliliowy/ składają gałęzie pokłon/ i patrzą się drzewa aryjskie/ w to moje żydowskie okno.../ CiemnośćA mnie w oknie stanąć nie wolno/ (bardzo to słuszny przepis),/ żydowskie robaki... krety.../ powinni i muszą być ślepi./ Niech siedzą w barłogach, norach/ w robotę z utkwionym okiem/ i wara im od patrzenia/ i od żydowskich okien.../ KradzieżA ja... kiedy noc zapada.../ by wszystko wyrównać i zatrzeć,/ dopadam do okna w ciemności/ i patrzę... żarłocznie patrzę.../ i kradnę zgaszoną Warszawę,/ szumy i gwizdy dalekie,/ zarysy domów i ulic,/ kikuty wieżyc kalekie.../ Kradnę sylwetkę Ratusza,/ u stóp mam plac Teatralny,/ pozwala księżyc WachmeisterWachmeister --- wachmistrz./ na szmugielszmugiel --- przemyt. sentymentalny... / Wbijają się oczy żarłocznie,/ jak ostrza w pierś nocy utkwione,/ w warszawski wieczór milczący,/ w miasto me zaciemnione.../ A kiedy mam dosyć zapasu/ na jutro, a może i więcej.../ żegnam milczące miasto,/ magicznie podnoszę ręce.../ zamykam oczy i szepcę:/ --- Warszawo... odezwij się... czekam... MuzykaWnet fortepiany w mieście/ podnoszą milczące wieka.../ podnoszą się same na rozkaz/ ciężkie, smutne, zmęczone.../ i płynie ze stu fortepianów/ w noc... Szopenowski polonez.../ Wzywają mnie klawikordyklawikord --- instrument klawiszowy strunowy, prototyp fortepianu. ,/ w męką nabrzmiałej ciszy/ płyną nad miastem akordy/ spod trupio białych klawiszy.../ Niewola, SmutekKoniec... opuszczam ręce.../ wraca do pudeł polonez.../ Wracam i myślę, że źle jest/ mieć okno na tamtą stronę...