Szlengel, Władysław Klucz u stróża Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Publikacja sfinansowana ze środków pozostałych ze zbiórek, które nie zakończyły się sukcesem. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-klucz-u-stroza/ Władysław Szlengel, "Klucz u stróża" [maszynopis], archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego. Domena publiczna - Władysław Szlengel zm. 1943 2014 xml text text 2018-08-07 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5978.jpg Late Night, Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5978 Co czytałem umarłym Władysław Szlengel Klucz u stróża Polak, ŻydWidziałem cię wczoraj na ulicy --- / pijany panie bladolicy,/ pijany panie jasnowłosy,/ z którym się sprzęgły moje losy./ Urwałeś łeb żydowskiej hydrze/ i życie rozwija się jak róża./ Jak ci się chodzi w mojej wydrze,/ panie od drzwiczek --- klucz u stróża. Ja jeszcze żyję --- jeszcze dla mnie/ jest życie jutro lub pojutrze --- / a ty w rein arische paradizierein arische paradizie (zniekszt. niem.) --- czystym aryjskim raju. --- / jak ci się chodzi w moim futrze? Znamy się dawno panie Wiśniewski,/ cóż... życie nie było dla mnie largelarge (fr.) --- hojny.,/ łączą nas sentymentalne łezki/ i bardzo długi wspólny marsz,/ znamy się wiele lat sprzed wojny,/ z jednego przecież my podwórza --- / za bramę napiwek brałeś hojny/ i strzegłeś drzwiczek --- klucz u stróża./ 5 złotych przekreślało rasę,/ znosiłeś mi do pieca deski/ za mą zasadę: leben lassenleben lassen (niem.) --- pozwól żyć. --- / bardzoś mnie lubiałlubiał --- dziś popr.: lubił. --- panie Wiśniewski./ A w grudniu, zanim pierwszy mrozik/ zimowy swój manifest dał/ trzepałeś z naftaliny futro/ Szlengla poety --- chociaż żyda./ I kiedy ja słuchałem wiatru,/ tłomacząctłomacząc --- dziś popr.: tłumacząc. wierszem jego żale,/ lub gdy pisałem dla teatru,/ że życie nie jest smutne wcale,/ kiedy fantazję moją wschodnią/ kładłem w północną twoją głowę,/ aby ci życiu szarość odjąć,/ by było troszkę kolorowe,/ gdy ci z odwiecznych mych wędrówek/ bajki znosiłem o podwórzach,/ pan, o kochany mój Wiśniewski,/ drzwi pilnowałeś: klucz u stróża./ WojnaA potem krzyk wystrzelił w niebo,/ a z nieba w ziemię groza spadła,/ w bomb i granatów tańcowaniu/ wyła, jak suka, śmierć zajadła,/ i ja ci byłem towarzyszem/ przed wspólną drogą złą i smutną./ Spotkałem ciebie, mój Wiśniewski,/ w marszu na front, odcinek Kutno./ Żołnierz, ŚpiewPo nasze wspólne wolne Jutro,/ za świt bezchmurny i niebieski,/ za naszą ziemię --- ramię w ramię/ szliśmy poeta i --- Wiśniewski./ ,,Ty" mi mówiłeś --- i ja tobie,/ z wspólnej manaszkimanaszki --- dziś popr.: menażki. żarłem kaszę,/ śpiewałem z tobą ,,Rozmarynie",/ polskie piosenki... moje... nasze... Noc nas chłostała pod wspólnym kocem,/ trud w nas wyżłabiał znamię krwawe,/ szeptałeś do mnie w czarne noce ---/ o, towarzyszu, ,,za Warszawę!".../ Szrapnel przerwał nam nadzieje/ i kres wędrówki już dobiegał.../ spod Kutna wracaliśmy lasem/ ja i Wiśniewski --- mój kolega.../ U stóp Warszawy pohańbionej,/ sentymentalne roniąc łezki,/ żegnaliśmy się: serwus Władek --- / --- serwus, trzymajmy się, Wiśniewski --- I zapomniałeś, że nas obu/ jednako szarpie wiatr i burza/ i nowym panom czyścisz buty/ i znów przy drzwiczkach: klucz u stróża. KradzieżWidziałem wczoraj na ulicy/ widok, którego mi nie wydrzesz:/ pijana gęba, tak szczęśliwa,/ że się kolebie w mojej wydrze./ Wygrałeś wojnę, mój Wiśniewski,/ nawet nie myślisz już o jutrze ---/ jak ci się chodzi --- wlany chamie,/ w lekko zdobytym moim futrze?/ To jasne, że mnie musisz wydać,/ to jasne, że cię niepokoję ---/ nas obu nie ogrzeje przecież/ to jedno futro --- zresztą... MOJE.../ Przegrałem z tobą, mój Wiśniewski,/ nie ma na kogo się oburzać ---/ tak bywa, kiedy się zostawia/ do swej przyszłości... klucz u stróża...