Szlengel, Władysław Dwaj panowie na śniegu Kozioł, Paweł Choromańska, Paulina Dąbal, Agnieszka Kopeć, Aleksandra Tulicka, Agnieszka Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Publikacja sfinansowana ze środków pozostałych ze zbiórek, które nie zakończyły się sukcesem. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-dwaj-panowie-na-sniegu/ Władysław Szlengel, Co czytałem umarłym, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979. Domena publiczna - Władysław Szlengel zm. 1943 2014 xml text text 2018-08-07 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5978.jpg Late Night, Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5978 Co czytałem umarłym Władysław Szlengel Dwaj panowie na śniegu Pada śnieg, gęsty, zły, przenikliwy,/ białą wełną obszywa mi kołnierz,/ stoimy razem na pustej ulicy/ Żyd przy robocie i --- żołnierz... ZimaTy nie masz domu --- ja nie mam domu,/ czas głazem na życiach nam legł,/ tyle nas dzieli, że strach pomyśleć,/ a teraz łączy nas śnieg... WojnaJa się przez ciebie nie ruszę kroku,/ lecz ty także nie masz sposobu,/ kto z nas właściwie kogo tu trzyma?.../ --- chyba ktoś trzeci nas obu... Masz piękny mundur --- piękny, przyznaję,/ skąd bym śmiał z tobą się zmierzyć,/ cóż z tego, kiedy śnieg nie odróżnia/ Żydów od pięknych żołnierzy... Śnieg pada równo, na mnie, na ciebie.../ taki w nim biały spokój,/ patrzymy razem przez białą zasłonę/ na światło dalekie w mroku. Spójrz, co ja robię? Spójrz, co ty robisz?/ na co potrzebne to komu?/ Słuchaj, człowieku... śnieg pada tak długo,/ rozejdźmy się... chodźmy do domu.