Syrokomla, Władysław Westchnienie majowe http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-rymy-ulotne Kotwica, Wojciech Sekuła, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Utwór powstał w ramach konkursu ,,Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie ,,Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-rymy-ulotne-westchnienie-majowe http://www.dbc.wroc.pl/dlibra/docmetadata?id=8751&from=&dirids=1&ver_id=&lp=3&QI= Władysław Syrokomla, Gawędy i rymy ulotne, Nakładem Księgarni pod firmą Zawadzkiego i Węckiego, Warszawa 1853. Domena publiczna - Władysław Syrokomla zm. 1862 1933 xml text text 2013-10-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2630.jpg spring blossoms, craigCloutier@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2630 Władysław Syrokomla Rymy ulotne Westchnienie majowe Wiosna, Ptak, PoetaOt wesoły goniéc, pieszczoch boży --- maj:/ Ziemia z końca w koniec jak rozkoszy raj,/ Kwitnie, woni, pieje, nosi wieniec z róż,/ Rozrzewnienie leje do szczęśliwych dusz,/ Wieszczy syn przyrody przyszedł serce wznieść ---/ Cześć ci gościu młody! uroczysta cześć! Błękit, ziemia, drzewa, wszystko zrzuca pleśń,/ Świéżą piękność wdziewa, nuci rzewną pieśń,/ Błyszczy gwiazda złota, księżyc blaskiem drga,/ Tu chruściel skrzekota, a tu słowik gra. O poeto ptaszy! czarodzieju kniéj,/ Piéj do duszy naszéj, piéj słowiku, piéj,/ Przemień serce, przemień, uroń piosnkę twą,/ Nasze serce krzemiéń, nasze oczy --- szkło.../ Bo nad nami pono zimne chmury szły,/ Odrętwiły łono, zamroziły łzy. O poeto ptaszy! czarodzieju kniéj,/ Piéj do duszy naszej, piéj słowiku piéj,/ Nuć twój śpiéw uroczy, moc twych czarów dwój ---/ Wróć mi łzy na oczy, wróć mi zapał mój. Ejże szczęsno było póki młody szał,/ Oko skrą świéciło w duszy ogień wrzał,/ Czy skąd pocisk grzmotnie, czy zabraknie sił,/ Człek spłakał ochotnie i cierpienia zmył ---/ Jam łzy szczęścia zlewał po odejściu chmur,/ Kochał, dumał, śpiéwał, w twojéj pieśni wtór ---/ Dziś duch jakiś we śnie wionął we mnie chłód,/ Miłość, łzy i pieśnie... skamieniały w lód... O poeto ptaszy! czarodzieju kniéj!/ Piéj do duszy naszej, piéj słowiku, piéj,/ Piéj, szczebioc przyjemnie, upajaj mój słuch,/ Rozbudź wtór twój we mnie, rozbudź spiący duch,/ Bądź mi dobrym wieszczem, wieszczu wiosny ty,/ Niech majowym deszczem z ocz mi trysną łzy ---/ O poeto ptaszy! czarodzieju kniéj,/ Piéj dla duszy naszéj --- będzie duszy lżéj. 16 maja 1847