Syrokomla, Władysław Wariant z pieśni gminnej http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-rymy-ulotne Kotwica, Wojciech Sekuła, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Utwór powstał w ramach konkursu ,,Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie ,,Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-rymy-ulotne-wariant-z-piesni-gminnej http://www.dbc.wroc.pl/dlibra/docmetadata?id=8751&from=&dirids=1&ver_id=&lp=3&QI= Władysław Syrokomla, Gawędy i rymy ulotne, Nakładem Księgarni pod firmą Zawadzkiego i Węckiego, Warszawa 1853. Domena publiczna - Władysław Syrokomla zm. 1862 1933 xml text text 2013-10-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2628.jpg Spring Tulip Flower Blossom, Nature Pictures by ForestWander@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2628 Władysław Syrokomla Rymy ulotne Wariant z pieśni gminnej WiosnaOdżyła sosna, zakwitła kalina,/ Rozpękła brzoza wiosnę przypomina:/ «Wiosno ty, wiosno! --- powtarzają wkoło ---/ Jak oczom miło, jak sercu wesoło!»/ --- Grzech pozazdrościć, lecz Boże mój! Boże,/ Jak ten szczęśliwy kto wiosnę czuć może!/ Smutek, Melancholia, ŻałobaBracia! Ja wiosnę podziwiałbym z wami,/ Ale ja świata nie widzę za łzami,/ Chciałbym odetchnąć, lecz zaparte łono,/ Jak gdyby piersi kamieniem tłoczono;/ Zielone moje łąki i pastwiska,/ Krzewiste zboże na morgach połyska,/ Lecz w sercu chwasty, żal duszę rozrywa,/ Nie bierze chętka do kosy i żniwa./ Poszedłbym w pole świtającym dzionkiem,/ By się pomodlić razem ze skowronkiem,/ Lecz słaba ręka pługa nie udźwignie,/ A w zaschłych piersiach modlitwa zastygnie./ KońSiadłbym na konia i leciał jak strzała,/ Boleść by może z wiatrem uleciała:/ Próżna ochota, bo w nieszczęsnéj dobie,/ I koń mój dzielny zesmutniał przy żłobie,/ Gdy go dosiędę, z wolna się pomyka,/ Jak obciążony trumną nieboszczyka./ Ludzie wy, ludzie! W szczérym rozhoworzerozhowor (z rus.) --- rozmowa.,/ Niech ja się spłaczę, niech duszę otworzę,/ Lecz mowa smutna, zgorzkniała i sucha,/ Odstrasza ludzi i nikt jéj nie słucha, ---/ Ojcze mój, ojcze! Poradź mi w niedoli,/ O matko moja, jak mi serce bolijak mi serce boli --- dziś popr. z D.: jak mnie (...) boli.! 16 lipca 1848