Syrokomla, Władysław Słodycz marzeń http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-wybryki-dobrego-humoru Kotwica, Wojciech Sekuła, Aleksandra Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Utwór powstał w ramach konkursu ,,Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie ,,Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-wybryki-dobrego-humoru-slodycz-marzen http://www.dbc.wroc.pl/dlibra/docmetadata?id=8751&from=&dirids=1&ver_id=&lp=3&QI= Władysław Syrokomla, Gawędy i rymy ulotne, Nakładem Księgarni pod firmą Zawadzkiego i Węckiego, Warszawa 1853. Domena publiczna - Władysław Syrokomla zm. 1862 1933 xml text text 2013-10-24 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/2655.jpg Meditation time in Gilsang Temple, ecodallaluna@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/2655 Władysław Syrokomla Wybryki dobrego humoru Słodycz marzeń Głupota, RadośćNim zaświta los szczęśliwszy,/ Jeden balsam na ranę ---/ Mądre myśli porzuciwszy/ Puszczać bańki mydlane;/ Z niémi zgodnie, niezawodnie/ Słodka myśl się rozhula,/ Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę,/ O jak słodka cébula! Los zawistny pędzi, gniecie,/ Nieszczęśliwy ród ziemian;/ Gromy, burze i zamiecie,/ Uderzają na przemian;/ Lecz cóś klei myśl nadziei,/ I pod skrzydła przytula,/ Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę,/ O jak słodka cébula! O witajcie myśli puste,/ Lube zamki w obłoku!/ Człek by skwaśniał na kapustę,/ Bez waszego uroku;/ Przez was mile nasze chwile/ Lecą szybko jak kula;/ Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę,/ O jak słodka cébula! Gdy mi serce cierń oplata,/ Chmury ciężą u głowy, ---/ Niedowolenniedowolen --- niezadowolony. z tego świata,/ Tworzę sobie świat nowy./ Świat mój zgodny i niegłodny,/ Jakby pszczółki wśród ula,/ Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę,/ O jak słodka cébula! Wszędzie kwiaty, wszędzie kłosy,/ Owoc pokrył aż liście,/ Słychać pląsy i odgłosy,/ Lud się kocha ogniście;/ Z dobréj woli na swéj roli/ I pracuje, i hula, ---/ Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę,/ O jak słodka cébula! Głupota, Szczęście, RadośćO! ten nie zna szczęścia dosyć,/ Kto nie umié radośnie/ Na topieli gmachów wznosić,/ Zrywać gruszek na sośnie!/ To rozkosze, wierzcie proszę,/ Jak to bawi, rozczula,/ Wlazł na gruszkę, rwał pietruszkę,/ O jak słodka cébula! 1844