Stroiński, Zdzisław O poległym Kozioł, Paweł Kotwica, Wojciech Kopeć, Aleksandra Kotwica, Wojciech Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Epika Opowiadanie Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego.Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/stroinski-o-poleglym-zm-1944 Stanisław Stabro, Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, Wydawnictwo Dolnośląskie Warszawa 1991. Domena publiczna - Zdzisław Stroiński zm. 1944 2015 xml text text 2018-06-06 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5950.jpg Last year's leaves, Stewart Black@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5950 mpw FS.WL-N FS.DL-PL 1DTP 3MP Zdzisław Stroiński O poległym pamięci St. ŁomieniaStanisław Łomień --- pseudonim Andrzeja Trzebińskiego. PamięćPrzymierzaliśmy postaci tamtych do śladów drobnych, jakby zrobionych pazurkiem wiewiórki, która przebiegła w pośpiechu. Gdy zrozumiałem cień jego włosów tam, na murze z cegieł czerwonych, niebo szarzało od deszczu i śmierci. Między cegłami w silnym betonie gną się delikatnym jak puch spalonych lasów. Ach, więc to profil twarzy dziecinnej przechylonej na promieniu słońca? Wołanie na pustkę pól mazowieckich wyrównanych jesienią? Spod brzóz w ,,złotym deszczu" stojących niebo i ciszę przynosić? To drzewa srebrne i rzeki szumiące bardziej od obłoków i kwiatów pisane w półcień stawania się leżą tu, pod niejasnym wiekiem salwy? KrewNa tamtej, na tamtej stronie tak już cicho. Krew wypaliła w murze szczelinę na wylot --- tam leży pudełko od sardynek, kości zwierzęce i trochę śmieci już nieokreślonych. To uroczystość zapomnienia, dlatego chodnik umyty odświętnie. Przechodnie kapeluszami na cegłach rysują gorączkową wieczność. GróbTo już pod cegłą, pod płytą, pod asfaltem zamieniony w ciemność opada... KrewPośród domów i ruin nieruchomiejących wciąż nieubłaganie ta kapryśna czerwona linia o brzegach rozlanych na asfalcie drży jak niewyraźna litera rozpoczętego słowa. Gdy na dzwonku tramwajowym zadzwoni niebo wciąż szare i pochyli się nad nami, czy zrozumiesz, po co żyć i po co umierać.