Sosnowski, Andrzej Wild Water Kingdom Kozioł, Paweł Szejko, Jan Choromańska, Paulina Kopeć, Aleksandra Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sosnowski-wild-water-kingdom Andrzej Sosnowski, Pozytywki i marienbadki, Biuro Literackie, Wrocław 2009. Licencja Wolnej Sztuki 1.3 http://artlibre.org/licence/lal/pl/ xml text text 2017-07-17 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5767.jpg Fire, Jannis@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5767 Andrzej Sosnowski Życie na Korei Wild Water Kingdom Ale te wielkie zjeżdżalnie wodne, jaki to piękny/ podarek dla śmiechu i od śmiechu, w pewnym sensie, też./ Tu nie ma zahamowań. Przede wszystkim negliż;/ wszyscy są prawie nadzy i nikt nie trzyma się prosto/ a jeśli nawet prosto, to po to, żeby kłaść się/ i spadać, lecieć z nóg ze śmiechem, kłaść się/ ze śmiechu i pędzić z zawrotną prędkością/ podkręcaną przez śmiech aż po eksplozję wody/ co jest jak salwa śmiechu kończąca ten żart/ z postawy pionowej i recept decorum. Tu jest/ perpetuum mobile, alchemia ruchu dla ciała,/ bo i po ciężkiej nocy, po czarnej mszy, w ciągu dwóch godzin/ możesz odzyskać pełną potencję i rezon/ nawet niekoniecznie rzucając się w dół z tej pionowej/ zjeżdżalni czy lecąc przez lazurową rurę, lecz choćby/ kołysząc się na Lazy River lub drżąc z rozkoszy/ w gorącym basenie jaccuzzi. A potem dzwonią na falę/ (spiętrzoną w domku bez okien), której rytm przypomina/ wieczność zmuszającą do bezustannego skakania --- / jakby przez błękitną skakankę czasu albo naprężoną/ gumę rozpiętą na łydkach tych dwóch ratowniczek/ stojących na brzegach basenu. Tu są megafony/ (wszystko jest pozorem, radością momentu,/ pożarem monumentu i szczęściem spadania)/ i gwar, i te okrzyki wow i oh, boy zewsząd,/ ciała prędkie jak rtęć i piękne nimfetki/ niby tak zajęte sobą a przecież zawsze/ znajdujące odpowiednią chwilę, żeby obrzucić/ mężczyzn jakimś niezupełnie niewinnym spojrzeniem,/ w którym migocze coś jak szybki cień uśmiechu,/ przedsmak śmiechu Virginie, który Paul poczuje/ niby kostkę lodu drgającą na brzuchu. I pragnę/ zanurzyć się w tej folie lucidefolie lucide (fr.) --- świadome szaleństwo., chcę doznać/ vertige de l'hyperbolevertige de l'hyperbole (fr.) --- zawrót głowy hiperboli., commotio vel fluctuscommotio vel fluctus (łac.) --- poruszenie albo fala.. Tu jest po prostu ciągły przeciąg wody,/ pęd i w zasadzie brak gruntu pod stopami,/ choć niby jest to ,,w zasadzie", a zatem i tutaj/ można by balansować --- na wstęgach wody, w zamieci?/ Ale nie wolno zjeżdżać głową w dół. To nogi/ idą najpierw i budzi wesołość/ to dowartościowanie nóg tak karnawałowe/ (głowa wlecze się z tyłu jak roześmiana zabawka)/ zwłaszcza w scenerii tak jawnie komicznej,/ wśród syntetycznych kształtów, ni męskich ni kobiecych,/ zalewanych hektolitrami heraklitejskiej wody/ mknącej we wszystkie strony niczym metafora/ cyrkulacji płynów w aniele Swedenborga./ I całość się przewraca w jakąś alegorię./ Zobacz w strumieniach wody parodię potoków/ łez całego świata, zobacz w tym systemie/ niebieskich wodospadów koronę gałęzi/ splątanych jak węże, cudownie/ groteskową wersję mitycznego drzewa,/ naturę przechytrzoną w akcie alegorii,/ która przedrzeźnia ogród uciech tudzież ogród nauk/ tymi hiperbolami, parabolami, sinusoidami rozkoszy,/ uczonymi spiralami śmiechu. I nie mam pojęcia,/ czy wszystko kończy się weselem czy obłędem,/ roślinną powagą radości czy konwulsją śmiechu,/ bo stosunki mogą się zmieniać, ale wygnanie/ pozostaje bez zmian. Boisz się, maleńka? W nocy/ te zjeżdżalnie drżą w błękitnym blasku/ wody pod czarnym niebem, a my odlatujemy/ z odwróconych łuków tęczy jakby z negatywów/ niedoświetlonych uczuć i każde ma osobny śmiech/ przekreślający przestrzeń jak spieniony ogon komety,/ jak kwiat, który wieńczy noc samotnością/ odurzającego blasku. I rozjeżdżamy się/ w odwrotne strony, nieuchronnie, opadając, down/ we go. I tak jest dobrze.