Mickiewicz, Adam Góra Kikineis http://www.wolnelektury.pl/lektura/sonety-krymskie Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Sonet Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-krymskie-gora-kikineis http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=2223 Adam Mickiewicz, Poezje, tom 2, Wiersze z lat 1825-1855 (Pieśni - Sonety - Poezje patrjotyczne, religijne i filozoficzne - Wiersze okolicznościowe - Bajki), wstęp i układ Józefa Kallenbacha, objaśn. zaopatrzył Jan Bystrzycki, Krakowska Spółdzielnia Wydawnicza, wyd. 2 popr., druk. W. L. Anczyca, Kraków 1928 Domena publiczna - Adam Mickiewicz zm. 1855 1926 xml text text 2008-01-29 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1251.jpg Ovingdean / Rottingdean Sea Defences, Dominic's pics@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1251 Adam Mickiewicz Sonety krymskie Góra KikineisGóra Kikineis --- wioska Kikineis leży o 3 km na wschód od Bajdarów. Mirza Spojrzyj w przepaść --- Morzeniebiosa leżące na dole,/ To jest morze; --- śród fali, zda się, że ptak--góraTo jest morze; --- śród fali, zda się, że ptak--góra --- ptak--góra, znajomy z Tysiąca Nocy. Jest to sławny w mitologii perskiej, po wielokroć od poetów wschodnich opisywany, ptak Simurg. „Wielki on (powiada Firdussi w Szah--Name) jak góra, a mocny jak twierdza, słonia unosi w szponach swoich”, i dalej: „ujrzawszy rycerzy (Simurg) zerwał się jak chmura ze skały, na której mieszka, i ciągnął przez powietrze jak huragan, rzucając cień na wojska jeźdźców”.,/ Piorunem zastrzelony, swe masztowe pióra/ Roztoczył kręgiem, szerszym niż tęczy półkole, I wyspą śniegu nakrył błękitne wód pole./ Ta wyspa, żeglująca w otchłani --- to chmura!Ta wyspa, żeglująca w otchłani --- to chmura! --- z wierzchołka gór, wyniesionych nad krainę obłoków, jeżeli spojrzymy na chmury, płynące ponad morzem, zdaje się, że leżą na wodzie w kształcie wielkich wysp białych. Ciekawy ten fenomen oglądałem z Czatyrdahu./ Z jéj piersi na pół świata spada noc ponura;/ Czy widzisz płomienistą wstążkę na jéj czole? To jest piorun! --- Lecz stójmy, otchłanie pod nogą,/ KońMusim wąwóz przesadzić w całym konia pędzie;/ Ja skaczę, ty z gotowym biczem i ostrogą, Gdy zniknę z oczu, patrzaj w owe skał krawędzie:/ Jeśli tam pióro błyśnie, to mój kołpak będzie;/ Jeżeli nie, już ludziom nie jechać tą drogą.