Sęp Szarzyński, Mikołaj Sonet V (O nietrwałej miłości rzeczy świata tego) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Sonet Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonet-v-o-nietrwalej-milosci-rzeczy-swiata-tego http://polona.pl/item/585899/3/ Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914 Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581 1652 xml text text 2008-12-30 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1459.jpg A Cup of Bokeh, please?, Shermeee@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1459 DCA 3MG Mikołaj Sęp Szarzyński Sonet V O nietrwałej miłości rzeczy świata tego Kondycja ludzka, MiłośćVanitas, Przemiana, StrachI nie miłować ciężko, i miłowaći nie miłować ciężko, i miłować --- porównaj: http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-pierwsze-z-anakreonta-ciezko-kto-nie-miluje-c.html/ Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzionezwieść (starop.) --- oszukać./ Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,/ Które i mienićmienić się (starop.) --- zmieniać się., i muszą się psowaći mienić, i muszą się psować (starop.) --- muszą się zmieniać i psuć.. Komu tak będzie dostatkiem smakować/ Złoto, sceptrsceptr (starop.) --- berło królewskie; tu przenośnie: władza., sława, rozkosz i stworzone/ Piękne oblicze, by tym nasycone/ I mógł mieć serce, i trwóg się warowaćwarować się (starop.) --- bronić się; por. warownia.? Bóg, Ciało, DuszaMiłość jest własnywłasny (starop.) --- właściwy komuś a. czemuś; odpowiedni, naturalny, przyrodzony. bieg bycia naszego;/ Ale z żywiołów utworzone ciało,/ To chwaląc, co zna początku równegopoczątku równego --- takiego samego pochodzenia (tu: ziemskiego, materialnego pochodzenia, podobnie jak ciało).,/ Zawodzi duszę, której wszystko mało, Gdy ciebie, wiecznej i prawejprawy (daw.) --- prawdziwy. piękności,/ Samej nie widzi, celu swej miłości.