Sęp Szarzyński, Mikołaj Sonet I (O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego) Sekuła, Aleksandra Sutkowska, Olga Fundacja Nowoczesna Polska Barok Liryka Sonet Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonet-i-o-krotkosci-i-niepewnosci-na-swiecie-zywota-czlowieczego http://polona.pl/item/585899/3/ Mikołaj Sęp Szarzyński, Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, wyd. E. Wende i S-ka., Warszawa 1914 Domena publiczna - Mikołaj Sęp Szarzyński zm. 1581 1652 xml text text 2008-12-30 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1614.jpg Louis Vuitton, Charlie Phillips@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1614 DCA YPCA91 3MG Mikołaj Sęp Szarzyński Sonet I O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego Czas, Przemijanie, Obłok, WiatrEhej, jak gwałtem obrotne obłokiobrotne obłoki --- być może: sfery niebieskie./ I TytanTytani (mit. gr.) --- w mitologii synowie Nieba i Ziemi [Uranosa i Gai], którzy chcieli zdobyć niebiosa, lecz zostali przez Jowisza [właśc. Zeusa] porażeni piorunami; [nie wiadomo, o którego z Tytanów tu chodzi: może o Astrajosa, boga światła gwiazd i ojca bogów wiatru, lub o jednego z tytanów uosabiających ciała niebieskie: np. Saturna czy Heliosa; red. WL]. prętkiprętki (daw.) --- dziś popr.: prędki. lotne czasy pędzą!/ Kondycja ludzka, ŚmierćA chciwa może odciąć rozkosz nędząchciwa może odciąć rozkosz nędzą śmierć --- przykład inwersji; inaczej: chciwa śmierć może odciąć rozkosz nędzą (tzn. śmierć może przeciąć pasmo rozkoszy życia i strącić w nędzę umierania)./ Śmierć --- tuż za nami spore czyni kroki! Cień, Błądzenie, Bóg, Kondycja ludzka, Pozory, StrachA ja, co dalej, lepiej cień głęboki/ Błędówbłędy --- tu: grzechy. mych widzę, które gęsto jędzągęsto jędzą --- często dokuczają, nękają. Proponowana była także poprawka, w myśl której powinno tu widnieć słowo ,,jedzą"./ Strwożone serce ustawiczną nędzą,/ Dorosłość, MłodośćI z płaczem ganię młodości mej skoki. SzczęścieO moc, o rozkosz, o skarby pilnościpilności (daw.) --- starania.,/ Choćby nie darmo były, przedsieprzedsie a. przedsię (starop.) --- przecież. szkodzą:/ Bo naszę chciwośćchciwość (daw.) --- tu: chęć, pragnienie, pożądanie. od swej szczęśliwości/ Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą. Niestałe dobraodwodzą. Niestałe dobra! --- ten fragment można zapisać na dwa sposoby. Zależnie od interpunkcji: od Boga odwodzą duszę albo niestałe dobra, albo pilności (tj. starania) ,,o moc, o rozkosz, o skarby". W pierwszym przypadku po słowie ,,odwodzą" nie powinno być kropki, w drugim fraza ,,niestałe dobra" funkcjonuje jako wykrzyknienie.. O, stokroć szczęśliwy,/ Który tych cieniówcieniów --- dziś popr. forma B. lm.: cieni. wczaswczas (starop.) --- w porę, wystarczająco wcześnie. zna kształt prawdziwy!