Słowacki, Juliusz Ty głos cierpiący podnieś - i niech w tobie... (Do A. Czartoryskiego) Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ty-glos-cierpiacy-podnies-i-niech-w-tobie http://polona.pl/item/524968/4/ Juliusz Słowacki, Dzieła Juliusza Słowackiego. Pierwsze krytyczne wydanie zbiorowe, t. I., Wiersze drobne, wyd. Bronisław Gubrynowicz, Lwów 1909 Domena publiczna - Juliusz Słowacki zm. 1849 1920 xml text text 2009-07-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1544.jpg Obscured, St0rmz@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1544 DCA 6RA 1DTP 3MN Juliusz Słowacki Ty głos cierpiący podnieś --- i niech w tobie... [Do A. Czartoryskiego] Słowo, Prorok, NaródTy głos cierpiący podnieś --- i niech w tobie/ Krzyknie i naraz poważnie zaśpiewa/ Wszystko, co naród sądził, że śpi w grobie/ Albo się ze krwią ludzką w krew przelewa./ Bo nie ten, który z rdzy pancerz oskrobie/ Albo w mogiły dawnej zajrzy trzewatrzewa --- dziś popr.: trzewia; wnętrzności.,/ A prochom dawny spoczynek naruszy,/ Wiek pomknie --- lecz ten, kto się dotknie duszy. Mów, otwórz drogi Świętemu Duchowi,/ Mów, a do niebios bożych pokaż wrota;/ Cały się naród z ducha niech wysłowi,/ Cały o przyszłość niech się zakłopota;/ Niech dusze kładą za siebie, aż nowi/ Obaczą się tu, jaśni, jak spod młota/ Myncarnimyncarnia --- w innym wydaniu: hamernia; mennica. złoto wychodzi świecące,/ Jagnięta pańskie na słonecznej łące. Koniec świata, Przemiana, PracaStój! stój! --- Proroctwogdy przyjdzie w powietrzu ów święty,/ Wróci raj, naszą utracony winą,/ Liczyć zaczniemy rok nowo zaczęty/ Z Panem w jasnościach; pieśni nawet miną,/ Poganie ducha pójdą ze zwierzętyze zwierzęty --- dziś popr. forma N.lm: ze zwierzętami. / Otaczać obóz ducha, lecz poginą:/ Światłość je miasta świętego uderzy,/ Odejmie im głos, wzrost grobami zmierzy. Grzech, Nienawiść, LenistwoNie mów --- leniwych duchów nie budź rzeszy,/ Bobyś obudził ogień nienawiści;/ Sąd OstatecznyKto grzeszny teraz, niechaj jeszcze grzeszy,/ A kto jest czysty, niech się jeszcze czyści./ Czas bliski, który święte z nas pocieszy,/ A złymi pogna jak wiatr chmurą liści;/ I będą się jak zwiędły liść sypali/ W czarne jeziora, które duch zapali. Biada tym, które koniec znajdzie świata,/ Że jeszcze ciała takie, jak my, noszą;/ Biada tym, które raz przez ogień kata/ Dla prawdy bożej nie przeszły z rozkoszą;/ Cierpienie, DuchBiada tym, którzy chcą jednego lata/ Owoców, a o męczeństwo nie proszą,/ A o dar ducha do nieba kołacą/ Jak ty, nie wziąwszy go czynem i pracą.