Słowacki, Juliusz Rozłączenie Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rozlaczenie http://polona.pl/item/524968/4/ Juliusz Słowacki, Dzieła Juliusza Słowackiego. Pierwsze krytyczne wydanie zbiorowe, t. I., Wiersze drobne, wyd. Bronisław Gubrynowicz, Lwów 1909 Domena publiczna - Juliusz Słowacki zm. 1849 1920 xml text text 2009-07-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1529.jpg Untitled-60, 影shadows@Flickr, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1529 DCA 1DTP 3MN 6RA Juliusz Słowacki Rozłączenie Rozstanie, Wspomnienia, MarzenieRozłączeni --- lecz jedno o drugim pamięta;/ PtakPomiędzy nami lata biały gołąb smutku/ I nosi ciągłe wieści. Wiem, kiedy w ogródku,/ Wiem, kiedy płaczesz w cichej komnacie zamknięta; Wiem, o jakiej godzinie wraca bólu fala,/ Wiem, jaka ci rozmowa ludzi łzę wyciska./ Tyś mi widna jak gwiazda, co się tam zapala/ I łzę różową leje, i skrą siną błyska. A choć mi teraz ciebie oczyma nie dostać,/ Znając twój dom --- i drzewa ogrodu, i kwiaty,/ Wiem, gdzie malować myślą twe oczy i postać,/ Między jakimi drzewydrzewy --- dziś popr. forma N. lm: drzewami. szukać białej szaty. Woda, Niebo, Góra, GwiazdaAle ty próżno będziesz krajobrazy tworzyć,/ Osrebrzać je księżycem i promienić świtem:/ Nie wiesz, że trzeba niebo zwalić i położyć/ Pod oknami, i nazwać jeziora błękitem. Potem jezioro z niebem dzielić na połowę,/ W dzień zasłoną gór jasnych, w nocy skał szafirem;/ Nie wiesz, jak włosem deszczu skałom wieńczyć głowę,/ Jak je widzieć w księżycu odkreślone kirem. Nie wiesz, nad jaką górą wschodzi ta perełka,/ Którąm wybrał dla ciebie za gwiazdeczkę-stróża;/ Nie wiesz, że gdzieś daleko, aż u gór podnóża,/ Za jeziorem --- dojrzałem dwa z okien światełka. Przywykłem do nich, kocham te gwiazdy jeziora,/ Ciemne mgłą oddalenia, od gwiazd nieba krwawsze,/ Dziś je widzę, widziałem zapalone wczora,/ Zawsze mi świecą --- smutno i blado --- lecz zawsze... A ty --- wiecznie zagasłaś nad biednym tułaczem;/ Ptak, DźwiękLecz choć się nigdy, nigdzie połączyć nie mamy,/ Zamilkniemy na chwilę i znów się wołamy/ Jak dwa smutne słowiki, co się wabią płaczem. Nad jeziorem Leman, d. 20 lipca 1835 r.