Słowacki, Juliusz Niedawno jeszcze - kiedym spoczywał uśpiony... Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/niedawno-jeszcze-kiedym-spoczywal-uspiony http://polona.pl/item/524968/4/ Juliusz Słowacki, Dzieła Juliusza Słowackiego. Pierwsze krytyczne wydanie zbiorowe, t. I., Wiersze drobne, wyd. Bronisław Gubrynowicz, Lwów 1909 Domena publiczna - Juliusz Słowacki zm. 1849 1920 xml text text 2009-07-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1514.jpg night light, 416style@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1514 DCA 6RA 1DTP 3MN Juliusz Słowacki Niedawno jeszcze --- kiedym spoczywał uśpiony... SenNiedawno jeszcze --- kiedym spoczywał uśpiony,/ Anioł, Morderstwo, Religia, UcieczkaA sen mój się zarzęśniłzarzęśnić się (neol.) --- zarosnąć rzęsą (jak staw) a. zasłonić się rzęsami (jak oko). strzałem pełnym dymu/ I w dymie stanął anioł jak ogień czerwony,/ I szepnął mi do ucha: «Ja Mord --- lecę z Rzymu...» Jam uciekał i tęczę tak za sobą snował/ Jak IrysIrys (mit. gr.) --- właśc. Iris, Iryda; bogini tęczy, władająca również chmurami i deszczem.... a po tęczach gnał mię ów przeklęty/ Tak, żem spytać go musiał: «A któż tam mordował?»/ A on mi znowu szepnął w ucho: --- «Ojciec święty». I znowu uciekałem... i kwiatów kielichy,/ I róże z ducha mego ciskałem za siebie/ Broniąc się... a on za mną jak kurz i wiatr cichy/ Gnał i szeptał: «Spełnione tu... osądzą w niebie».