Słowacki, Juliusz Nie wiadomo co, czyli Romantyczność. Epilog do ballad Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nie-wiadomo-co,-czyli-romantycznosc-epilog-do-ballad http://www.polona.pl/Content/9317 ? Domena publiczna - Juliusz Słowacki zm. 1849 1849 xml text text 2009-07-23 L pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1516.jpg slightly everything@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1516 Julisz Słowacki Nie wiadomo co, czyli Romantyczność. Epilog do ballad Wiersze Juliusza Słowackiego opublikowano na podstawie: Juliusz Słowacki, Dzieła. Pierwsze krytyczne wydanie zbiorowe, t. I, Wiersze drobne, wyd. Bronisław Gubrynowicz, Lwów 1909. Przy redakcji uwzględniono wersje tekstu (w tym podział na strofy) w innych wydaniach. Tekst uwspółcześniono w zakresie: interpunkcji, pisowni łącznej/rozdzielnej (np. zato- za to; niepotrzeba - nie potrzeba), pisowni wielką/małą literą, pisowni partykuł, ubezdźwięcznień (np. z pod - spod; blizki-bliski), fleksji (usunięto é z wyjątkiem wyrazów tworzących rym w brzmieniu zmienionym przez é; poza tym np.: niemi-nimi, rozwahanem-rozwahanym), pisowni joty (uwzględniono jednak brzmienie wyrazu ze względu na rytmikę wiersza, np. milijony, dyjamenty). Pozostawiono (niekiedy przywrócono) niektóre charakterystyczne dla epoki i autora, niestosowane współcześnie formy (np. źrennica, przeklęstwo, spiemy, korónki, choralnie), w razie potrzeby opatrując je stosownymi przypisami z myślą o czytelnikach w wieku szkolnym. Pies, Noc, Strach, Tajemnica, DiabełSzło dwóch w nocy z wielką trwogą,/ Aż pies czarny bieżybieżyć (daw.) --- iść. drogą./ Czy to pies?/ Czy to biesbies (daw.) --- diabeł.? Rzecze jeden do drugiego:/ «Czy ty widzisz psa czarnego?/ Czy to pies?/ Czy to bies?» Żaden nic nie odpowiedział,/ Żaden bowiem nic nie wiedział,/ Czy to pies?/ Czy to bies? Lecz obadwajobadwaj --- dziś popr.: obydwaj. tak się zlękli,/ Że zeszli w rów i przyklękli./ Czy to pies?/ Czy to bies? Drżą, potnieją, włos się jeży ---/ A pies bieży, a pies bieży./ Czy to pies?/ Czy to bies? Bieży, bieży --- już ich mija,/ Podniósł ogon i wywija./ Czy to pies?/ Czy to bies? Już ich minął, pobiegł daléj,/ Oni wstali i patrzali,/ Czy to pies?/ Czy to bies? Wtem, o dziwy! w oddaleniu,/ Na zakręcie zniknął w cieniu./ Czy to pies?/ Czy to bies? Długo stali i myśleli,/ Lecz się nic nie dowiedzieli,/ Czy to pies?/ Czy to bies?