Słowacki, Juliusz Do pastereczki siedzącej na druidów kamieniach w Pornic nad oceanem Sekuła, Aleksandra Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Romantyzm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/do-pastereczki-siedzacej-na-druidow-kamieniach-w-pornic-nad-oceanem http://polona.pl/item/524968/4/ Juliusz Słowacki, Dzieła Juliusza Słowackiego. Pierwsze krytyczne wydanie zbiorowe, t. I., Wiersze drobne, wyd. Bronisław Gubrynowicz, Lwów 1909 Domena publiczna - Juliusz Słowacki zm. 1849 1920 xml text text 2009-07-23 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/94.jpg Flower, janoma.cl@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/94 DCA 6RA 3MN Juliusz Słowacki Do pastereczki siedzącej na Druidów kamieniach w PornicPornic --- miasteczko w Bretanii w płn-zach. Francji; w XIX w. popularne kąpielisko. nad oceanem Jak ty mi jesteś wdzięcznaJak ty mi jesteś wdzięczna --- W później ustalonej wersji wiersza (w: Juliusz Słowacki, Dzieła wszystkie, red. J. Kleiner, Wrocław 1960, t. XII, cz.1, s. 188) tekst poniższy poprzedzony jest dwiema strofami: Boże, błogosław tej małej pasterce/ Na druidycznych siedzącej kamieniach,/ Tak że jej głowa w zorzowych płomieniach/ Była... a za nią morza pas --- po serce./ A jej chodaki na białych krzemieniach/ Podkute jasnym ćwiekiem w półmiesiące,/ A włoski złote z wiatrem igrające,/ A jakieś przeszłe anielstwo w spojrzeniach. Błogosław miejscu, gdzie ona usiadła/ I o swej nędzy mówiąc łzy perłowe/ Lała --- i perły te nieszczęsne jadła,/ Albowiem w dziecku tym słychać królowę/ Ducha, która tu w nieszczęście popadła/ I na ciernisku położyła głowę.,/ Duszeczko moja mała,/ Słoneczna i miesięczna,/ Prawie bez krwi i ciała./ Gdyś wysoko siadała/ Z główką w zorzy pierścieniach,/ Na Druidówdruid --- a. druida; staroż. kapłan celtycki; druidzi przewodniczyli obrzędom rel., sprawowali sądy oraz przepowiadali przyszłość. kamieniach,/ Śród jałowcowych krzaków/ Ćwieki twoich chodaków/ Błyskały mi na lice/ Jako dwa półksiężyce/ Czerwoną zorzą ranną;/ I byłaś mi zarazem/ Chłopeczką i DyjannąDyjanna --- właśc. Diana, rzym. odpowiedniczka bogini Artemidy w mit. gr.; bliźniaczej siostry Apollina, dziewiczej bogini łowów, lasów, zwierząt i dzikiej przyrody.,/ Zjawieniem i obrazem,/ Kochanką i dziecięciem,/ Smutkiem --- i niebowzięciem. Włoski twoje jak zboże/ Złote i przezroczyste/ Wiatr unosił na morze,/ A we włoskach ogniste/ Ranunkułyranunkuł --- rodzaj kwiatu o barwie żółtej lub pomarańczowej. doliny,/ Jak maki Ukrainy,/ Zdawały się ogniami,/ Które tobie do lica/ Przypięła upiorzyca/ Śpiąca w grobie pod nami. Za tobą --- szafir mórz/ Dzielił kibićkibić --- tułów kobiety od ramion do bioder; stan, talia. na dwoje;/ Nad głową --- jak zawoje/ Jutrzenki pełne róż/ I chwasty w dyjamentach/ Około ciebie skrzyły,/ A ty na monumentach/ Stróżka --- i duch mogiły,/ KsiężycZ niewinnością na licach,/ Z nóżkami na księżycach.